Στο Γαλατικό χωριό..

Από τις ειδήσεις που ειλικρινά με στενοχωρούν…!! Τόση ασυνειδησία…; Την παραθέτω αυτούσια χωρίς άλλα σχόλια:
Ήταν περίπου 12:30 μ.μ., όταν στα φανάρια της καθόδου στην Άννης Μαρίας (κεντρική οδός της Ρόδου) ασυνείδητος οδηγός λευκού οχήματος μικρού κυβισμού, μάρκας Yaris, κατευθυνόμενος προς τη Λεωφόρο Ρόδου-Λίνδου, σταμάτησε χωρίς προειδοποίηση και εν ώρα αιχμής στην πορτοκαλί ένδειξη του φωτεινού σηματοδότη. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του αλλοδαπού, που «εργαζόταν» στο εν λόγω φανάρι, στο παρά ένα απεφεύχθη σφοδρότατη σύγκρουση, καθώς ο Α. Χ. προπορευόταν μηχανής , η οποία με μεγάλη ταχύτητα προσπαθούσε να περάσει, επίσης, το φανάρι.

Κατά τη μεταφορά του στην ασφάλεια Ρόδου και χωρίς να έχει μετανιώσει για την πράξη του, ο φερόμενος ως παρ’ ολίγον ταξικός εγκληματίας δήλωσε με αναίδεια πως θα το ξανάκανε, την ώρα που αστυνομικές δυνάμεις προσπαθούσαν να αποτρέψουν το συγκεντρωμένο πλήθος από το να τον λιντσάρει, χωρίς, πάντως, να καταφέρουν να τον γλυτώσουν από τον προπηλακισμό. Αγανακτισμένος ο οδηγός της μηχανής ανέφερε χαρακτηριστικά ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη για το σοκ που υπέστη και δήλωσε περιγράφοντας το συμβάν ότι ήταν έτοιμος να περάσει ακόμα και με κόκκινο, όταν είδε τον Χάρο με τα μάτια του.

Οι γονείς του ασυνείδητου οδηγού αρνήθηκαν να μιλήσουν για το περιστατικό, ενώ ο θείος του έκανε λόγο για ένα νορμάλ παιδί, που πάντα γκάζωνε, ενώ οδηγούσε επιθετικά και χωρίς δίπλωμα από μικρός. Η υπόθεση έχει πάρει το δρόμο της Δικαιοσύνης και έχει οριστεί τακτική δικάσιμος. Ο φερόμενος ως δράστης, αν και πλήρωσε εγγύηση δεν αφέθηκε ελεύθερος, καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια.

Τώρα, σοβαρά.. Απέχουμε πολύ, νομίζετε, απ’ το να είναι αληθινή η παραπάνω ιστορία…;;; Ήταν, όντως, περίπου 12:30 η ώρα, όταν κατέβαινα τον συγκεκριμένο δρόμο προς το φανάρι που τη συνδέει με τη Ρόδου-Λίνδου. Βλέποντας από μακριά το πορτοκαλί και εμφορούμενος από την κλασική ελληνική οδηγική παιδεία, που μας έχουν μεταλαμπαδεύσει οι πρόγονοί μας, γενιές οδηγών τώρα, από το πρώτο αυτοκίνητο στην Αθήνα, δε μου πέρασε καθόλου απ’ το μυαλό ότι ο προπορευόμενός μου θα σταματούσε στο.. πορτοκαλί…!!! Κι όμως… στο πορτοκαλί..!!! Για καλή μου/μας τύχη οδηγώ πολύ καλή μηχανή με όλα της τα service και τακάκια προσφάτως αλλαγμένα… Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να τον στολίσω με όλα εκείνα τα νεοελληνικά γαλλικά, που μας ξεχωρίζουν απ’ τους υπόλοιπους αλλοδαπούς βαρβάρους. Όμως, η δεύτερη ήταν να συνειδητοποιήσω τη βλακεία μου..!! Ήθελα να του πω «μπράβο, ρε φίλε..!!» Και αυθόρμητα πάω δίπλα από τη θέση του οδηγού. Ευγενικά του χτυπάω το παράθυρο..

-Ja?? Was wollen Sie?? (=Ναι; Τι θέλετε;) Ήταν Γερμανός (πιθανότατα), είδα και το Rent a Car στην πόρτα. Αφού ψέλλισα ένα βιαστικό «entschuldigung», γύρισα προς το φανάρι, περιμένοντας τα δευτερόλεπτα, που φάνηκαν αιώνες.

Είπα και ‘γω…

(Τελικά, όλοι οδηγούσαμε την Πόρσε εκείνη τη μέρα…!!!!)

Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.