Ευρωπαϊκή Ληστοκρατία

Υπάρχει εδώ και χρόνια, μια φιλοσοφικοπολιτική αντίληψη, αυτή του «περιττού πληθυσμού». Στη λίστα της περιλαμβάνοντας οι γέροι, οι άστεγοι, οι μακροχρόνια άνεργοι, τώρα συμπληρώνεται με τους πρόσφυγες. Αυτά που συμβαίνουν στην Ευρώπη με την κρίση του προσφυγικού, είναι ανατριχιαστικά. Η Δανία, μία από τις πλέον ευνομούμενες χώρες της Δύσης, ψήφισε νόμο για την δήμευση χρημάτων
και τιμαλφών, δηλαδή κοσμημάτων των προσφύγων που μπαίνουν στη χώρα, όταν είναι αξίας άνω των 1.340 ευρώ. Σκέψου να έχεις ξεφύγει από έναν μανιασμένο πόλεμο, όπου σε χτυπούν από όλες τις μεριές, όπου δεν υπάρχει ξεκάθαρος εχθρός και ξεκάθαρος σύμμαχος ώστε να διαλέξεις όχθη για να πολεμήσεις, να έχεις έρθει στον «παράδεισο» της Ευρώπης και να σε περιμένει η νόμιμη ληστεία, που ούτε οι κοινοί τοκογλύφοι δεν τολμούν, να σου παίρνουν ένα χρυσό βραχιολάκι της γιαγιάς, ένα  πορσελάνινο βαζάκι της μαμάς, τις πενταροδεκάρες που κατάφερες να κρύψεις κάτω από την κουβέρτα ή το μπουφάν του μωρού στο ταξίδι σου, όπου στάθηκες τυχερός που δεν πνίγηκες, εσύ, η γυναίκα σου ή τα παιδιά σου.

Το μόνο που απομένει να νομοθετήσουν οι ευρωπαίοι ηγέτες, είναι να βγάζουν τα χρυσά δόντια των προσφύγων και να τα λιώνουν μαζί με τα τιμαλφή. Αυτά δηλαδή που έκαναν στους εβραίους οι Ναζί. Κι όσοι από αυτά τα ταλαίπωρα θύματα «περισσεύουν» από τον κορβανά των πλουσίων χωρών, να μπαίνουν στο θάλαμο αερίων…
Μέχρι να δημιουργηθούν αυτοί οι θάλαμοι αερίων στην Ευρώπη, οι καραβανιές των θυμάτων πολέμου, σμήνη εκατομμυρίων ανθρώπων, να τσουβαλιάζονται σε στρατόπεδα στην Ελλάδα, τα σύνορα της οποίας θα κλείσουν, για να μη μολυνθούν οι λευκοί πληθυσμοί από τους αλλοδαπούς γκρίζους.
Η πολιτική διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης από τους ευρωπαίους ηγέτες, είναι «τα σκουπίδια που βρίσκονται έξω από την πόρτα μας, να τα πετάξουμε καλύτερα στην πόρτα του γείτονα». Όπου, «σκουπίδια», είναι κάποια εκατομμύρια άνθρωποι.
Αυτή είναι η Ευρώπη που ονειρευτήκαμε; Αυτή είναι η δημοκρατία και οι ανθρωπιστικές αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε και τις οποίες διδάξαμε στα παιδιά μας;
Αυτό δεν είναι δημοκρατία. Είναι ληστοκρατία. Αυτό δεν είναι πολιτισμός, είναι βαρβαρότητα.
Η κρίση που μαστίζει την Ευρώπη, φαίνεται ότι βγάζει στην επιφάνεια ένα DNA που παραπέμπει στους Ούνους, τους Γότθους και τους Βησιγότθους, που σε μια πτυχή της ιστορίας βαφτίστηκαν ιππότες και σταυροφόροι και μπήκαν στην παλιά πρωτεύουσα μιας μεγάλης αυτοκρατορίας για να την απελευθερώσουν, υποτίθεται, από τους μουσουλμάνους και, στο όνομα της αποκατάστασης του χριστιανισμού, έκαναν τα ανείπωτα, σφαγές, λεηλασίες, κι αντί για απελευθέρωση, έδωσαν δωράκι τη μεγάλη πόλη στους μωαμεθανούς…
Το ίδιο φαίνεται να επιχειρούν και τώρα. Τώρα, αφού πάτησαν πάνω στα λοβοτομημένα μυαλά μας, πάνω στην κατεστραμμένη ιστορική και πολιτισμική μας μνήμη, τώρα, αφού κατάκτησαν την ψυχή και τη σάρκα μας, αφού μας φτωχοποίησαν, οι πλούσιοι και οι ολιγάρχες τραπεζίτες ευρωπαίοι, μαζί με τα πιόνια τους, τους ευρωπαίους ηγέτες-τους οποίους έχουν μετατρέψει σε  λογιστές και υπηρέτες-θέλουν να μας κάνουν έναν σκουπιδότοπο, μια χαβούζα ανθρώπων, να μετατρέψουν τα νησιά μας από παράδεισους σε κολαστήρια. Αυτό ήταν το παιχνίδι τους πάντα, αυτή ήταν η πολιτική τους. Μόνο που τώρα, δεν είμαστε πια στο μεσαίωνα. Από τότε, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, οι άνθρωποι ξυπνάνε, οι πληροφορίες για το παρελθόν, το παρόν, ακόμα και το μέλλον, βρίσκονται παντού όπου μπορεί κανείς να τις βρει, ο ιστός είναι παγκόσμιος και βλέμμα της ανθρωπότητας μπορεί να διατρέξει ολόκληρο το παγκόσμιο χωριό. 

Μέχρι και η FRONTEX διαμαρτυρήθηκε γι αυτά τα ανατριχιαστικά, απάνθρωπα σχέδια, λέγοντας ότι «η θάλασσα δεν είναι αγρός για να βάλουμε φράχτες». Και η Ελλάδα, είναι διάσπαρτη από θάλασσα, ηλίθιε, που δεν βλέπεις πέρα από τη μύτη των Άλπεων, άντε και του Ρήνου… Εκτός κι αν αυτή τη θάλασσα ποθείς, κατά βάθος, να βρεις κι εσύ ένα άνοιγμα στο υδάτινο στοιχείο, στη μήτρα του πολιτισμού που είναι η Μεσόγειος, να δεις λίγο ήλιο, ή μάλλον να τον κατακτήσεις κι αυτόν, πνίγοντας και εξοντώνοντας τους «περιττούς πληθυσμούς».


Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.