Διατλαντική Εμπορική Συμφωνία: Το παγκόσμιο μνημόνιο έρχεται.

Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αποτελεί το κεντρικό θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης. Δηλώσεις, διαδηλώσεις σε όλες τις χώρες, πολιτικές πιέσεις και από πίσω τεράστια συμφέροντα για μια συμφωνία που θα αλλάξει το μέλλον του πλανήτη. Για μια συμφωνία, που μπροστά της, το ελληνικό μνημόνιο θα φαντάζει παιδικό παιχνιδάκι.

Στην Ελλάδα της πολύπλευρης κρίσης έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητο. Κι ας είμαστε από τις πιο ευάλωτες χώρες απέναντι σε τέτοιες συμφωνίες. Η αλήθεια είναι ότι δεν φρόντισε και κανένας για να μας ενημερώσει. Αν και στις διαπραγματεύσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει από το 2013, ελάχιστα κείμενα των συμφωνιών έχουν βγει στη δημοσιότητα. Τις χειρίζεται μόνο η Κομισιόν και σε αυτές έχουν περιορισμένη πρόσβαση τόσο οι εθνικές κυβερνήσεις όσο και οι ευρωβουλευτές. Κι όμως, οι συμφωνίες έχουν φτάσει στο τέλος τους καθώς εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμες για υπογραφή στην αρχή της νέας χρονιάς.
Τα περισσότερα από αυτά που ξέρουμε έχουν γίνει γνωστά από διαρροές του γνωστού ιστότοπου Wikileaks, ο οποίος έφτασε να προσφέρει αμοιβή 100.000 ευρώ για όποιον διαρρεύσει το πλήρες κείμενο της συμφωνίας ΗΠΑ - ΕΕ, η οποία κρύβεται πίσω από το αρκτικόλεξο ΤΤΙΡ. Πριν δούμε τί περιέχει, ας πούμε ότι αν υπογραφεί, θα αφορά τα 2/3 των εμπορικών συναλλαγών όσων χωρών συμμετέχουν, ενώ μόνο η ΤΤΙΡ θα αφορά το μισό του παγκόσμιου ΑΕΠ!
TTIP (Συμφωνία για το εμπόριο μεταξύ Ε.Ε.-ΗΠΑ), CETA (Συμφωνία για το εμπόριο μεταξύ Ε.Ε.-Καναδά), TiSA (Εμπορική Συμφωνία για την Ανταλλαγή Υπηρεσιών) και TPP (Διηπειρωτική Συμφωνία Εμπορίου). Η Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων, γνωστή και ως TTIP, είναι μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου και επενδύσεων, κύριος στόχος της οποίας δεν είναι η μείωση των εμπορικών φραγμών μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε., καθώς αυτοί είναι ήδη ελάχιστοι, αλλά η απάλειψη των λεγόμενων ρυθμιστικών φραγμών.
Πρόκειται για τους κανόνες και τις ρυθμίσεις που διέπουν την προστασία του περιβάλλοντος, τα εργασιακά δικαιώματα, τη διατροφική ασφάλεια, τα μεταλλαγμένα, τη χρήση τοξικών χημικών, την ευζωία των ζώων και ειδικά των παραγωγικών, την προστασία προσωπικών δεδομένων, τον χρηματοπιστωτικό τομέα κ.ά. Η συμφωνία αποσκοπεί στην άρση των κανονιστικών ρυθμίσεων που αποτελούν εμπόδιο στην κερδοφορία των πολυεθνικών επιχειρήσεων και στη δημιουργία νέων παγκόσμιων προτύπων για το εμπόριο και τις επενδύσεις. Μέσω της TTIP αίρονται διάφορα προστατευτικά μέτρα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, από τα Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης στον αγροτικό τομέα και τον βαθμό της χημικής επεξεργασίας των τροφίμων μέχρι την απαγόρευση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, προκειμένου οι πολυεθνικές των αγροεφοδίων και των τροφίμων να κυριαρχήσουν σε βάρος της τοπικής παραγωγής και οικονομίας.
Τα βασικότερα σημεία της είναι:
1. Οι προδιαγραφές για τα εμπορεύματα γίνονται ενιαίες για τις Η.Π.Α. και την Ε.Ε., πράγμα που προκαλεί ανησυχίες, ειδικά για τα τρόφιμα, καθώς οι Η.Π.Α. θεωρείται πως τηρούν χαμηλότερα στάνταρ, ειδικά σε ό,τι αφορά τη χρήση φυτοφαρμάκων αλλά και γενετικά τροποποιημένων τροφίμων. Στην Ε.Ε., μια εταιρία πρέπει να αποδείξει πως ένα προϊόν είναι ασφαλές για να το κυκλοφορήσει στην αγορά. Στις Η.Π.Α. συμβαίνει το ανάποδο: το κράτος πρέπει να αποδείξει πως το προϊόν είναι επικίνδυνο για να μπορέσει να το αποσύρει από την αγορά… Με αυτόν τον τρόπο θα αρθούν οι περιορισμοί της Ε.Ε. για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, τα φυτοφάρμακα και τις ορμόνες βοδινού κρέατος.
2. Κατοχυρώνεται η δυνατότητα μιας εταιρίας να μηνύει ένα κράτος με ευνοϊκούς όρους σε ένα παράλληλο δικαστικό σύστημα, όταν θεωρεί πως αυτό αποτυγχάνει να τηρήσει τους όρους της ΤΤΙP. Aυτές οι αγωγές θα εξετάζονται μυστικά από ειδικά δικαστήρια (και όχι κρατικά) τα οποία θα αποζημιώνουν τις εταιρίες από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δηλαδή, από τα λεφτά των φορολογούμενων. Το συμφέρον των εταιρειών καθίσταται νομικά ισχυρότερο από το συμφέρον του κράτους. Ακόμα και οι αποφάσεις των δικαστηρίων κάθε χώρας δεν θα έχουν καμία ισχύ μπροστά στα «ανεξάρτητα» δικαστήρια. Στην ΕΕ προσπαθούν, λέει, να εξισώσουν μέσω των διαπραγματεύσεων τα κρατικά με τα εταιρικά συμφέροντα…
3. Ανοίγουν προς ιδιωτικοποίηση όλες οι δημόσιες υπηρεσίες. Το οποίο σημαίνει ότι μια εταιρία από την Καλιφόρνια θα έχει τη δυνατότητα να αναλάβει την ύδρευση στην Ελλάδα ή την υγεία. Στα πλαίσια της ΤΤΙΡ δεν θα υπάρχει δυνατότητα επιστροφής σε κρατικό έλεγχο μιας υπηρεσίας, ακόμα κι αν η επόμενη κυβέρνηση και οι πολίτες που την ψήφισαν αποφασίσουν κάτι τέτοιο.
4. Οι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου θα υποχρεούνται να παρακολουθούν τις δραστηριότητες των πολιτών στο διαδίκτυο και να τις καταδίδουν αν θεωρήσουν πως κάποιος είναι ύποπτος για παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων. Καταργείται έτσι η αρχή των προσωπικών δεδομένων που θεμελιώνει την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
5. Τα εργατικά δικαιώματα στην Ε.Ε. εναρμονίζονται με αυτά στις Η.Π.Α., το οποίο σημαίνει πλήρη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και του δικαιώματος στο συνδικαλισμό στην Ε.Ε. καθώς αυτά θεωρούνται φραγμοί για το εμπόριο.   
6. Υποβιβάζει τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς της Ε.Ε. στα επίπεδα των ΗΠΑ, επιτρέποντας μια αμερικανικού ανάπτυξη τύπου fracking (γρήγορη αλλά δίχως να υπολογίζει τις επιμέρους συνέπειες) στην Ευρώπη. Αποτελεί απειλή για το κλίμα, αφού ισχυροποιεί τα δικαιώματα των επενδυτών επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να μηνύουν κυβερνήσεις όταν υιοθετούν νέες πολιτικές κατά των ορυκτών καυσίμων.
7. Απειλεί τον οικονομικό έλεγχο των εθνικών κρατών στις επιχειρήσεις, καθώς θα καταργήσει πολλούς από τους νέους δημοσιονομικούς κανονισμούς (όπως οι τραπεζικές εγγυήσεις) που έχουν εισαχθεί μετά το 2008 για να αποτρέψουν ακόμη ένα μελλοντικό οικονομικό κραχ. Αποτελεί ένα επικίνδυνο προσχέδιο για τον υπόλοιπο κόσμο αν συμφωνηθεί. Οι χώρες στον παγκόσμιο Νότο θα βρεθούν σε καθεστώς τεράστιας πίεσης να εφαρμόσουν τα πρότυπα τύπου ΤΤΙΡ, μιας και αν δεν το κάνουν θα χάσουν μεγάλο μέρος της εμπορικής τους δραστηριότητας. Ετσι, θα δούμε πολιτικές ελεύθερου εμπορίου να επιβάλλονται στις φτωχότερες χώρες, οι οποίες δεν είχαν καμία συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις.
Σημειώνεται ότι την προπερασμένη Δευτέρα (5/10), παρά τις παγκόσμιες επικρίσεις, οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και άλλες 10 χώρες του Ειρηνικού υπέγραψαν τη Συμφωνία Εμπορίου ΤTIP, που καλύπτει το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες γίνονται διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες ενάντια στη Συμφωνία, από φορείς και κινήματα πολιτών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας. Εχουν συγκεντρωθεί περίπου 3 εκατομμύρια υπογραφές τις οποίες η Κομισιόν επιμένει να αγνοεί.
Η Συμφωνία αυτή, όπως παρουσιάζεται, θα καθορίσει την ανάπτυξη της χώρας, εντάσσοντάς την σε ένα μοντέλο παραγωγής, που ίσως καταστεί μη αντιστρεπτό.
Η ένταξη σε αυτό το μοντέλο, εκτός των άλλων, θα φέρει αντιμέτωπη την οικογενειακή γεωργία και την ποιοτική παραγωγή με τη μαζική βιομηχανοποιημένη παραγωγή και θα θέσει σε κίνδυνο προϊόντα με προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις (φέτα, λάδι, κρασί κ.λπ.).
Όταν έρθει προς ψήφιση το τελικό κείμενο της Συμφωνίας στο ελληνικό κοινοβούλιο, να μην πέσουν από τα σύννεφα κάποιοι βουλευτές οι οποίοι θα το ψηφίσουν «χωρίς να έχουν προλάβει να το διαβάσουν». Θα είναι ένα νέο μνημόνιο.


Απέναντι Όχθη
Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.