Αποδοχή των πάντων

Στα τελευταία  40 χρόνια  θα μπορούσε κάποιος να  παρομοιάσει  την αποδοχή σαν μια περιοχή   κινούμενης άμμου στον δρόμο της εξέλιξης της  κοινωνίας μας , καθώς και της κοινωνικής μας συνείδησης . 


Ένα απ τα επιτεύγματα  του καπιταλισμού ίσως και το πιο σπουδαίο είναι πως επέτυχε -   μακριά από τις μέχρι τώρα φιλοσοφίες  και ιδεολογίες,  να δημιουργήσει - έστω και σε νηπιακή μορφή – μια αταξική κοινωνία στην συνείδηση  τουλάχιστον των ανθρώπων  . 
Τούτη η καμπή της  ιστορίας δεν φαίνεται να μοιάζει  με κανένα μέχρι τώρα καθεστώς των κυρίαρχων τάξεων που παρά την προσήλωση στο συμφέρον και στην συνέχιση της ύπαρξής τους αναγκαζόταν να υποχωρήσουν  μπροστά στην αντιπαλότητα ( πιστεύω κακώς την χαρακτηρίζουμε ως  μίσος) των δούλων στους δουλοκτήτες , των αγροτών  στους τσιφλικάδες , και σήμερα του λαού  στους έχοντες στην διάθεσή τους έμμεσα ή άμεσα    τον πλούτο..Και λέω έμμεσα    γιατί  σε καιρούς παγκοσμιοποίησης  δεν είσαι σίγουρος σε τίνος χέρια είναι .. 


Βρισκόμαστε  στην εποχή που η παραγωγή υλικών αγαθών έχασε την σύνδεσή της με τις ιδεολογίες,  τις φιλοσοφικές θεωρίες, την τέχνη,  την επιστήμη άρα και με το ένα βήμα μπρός αφού η κοινωνική συνείδηση και η πορεία της στην κοινωνική ανάπτυξη  διαμορφώνεται ,  απ  τον τρόπο παραγωγής υλικών αγαθών, απ την ιστορία των παραγωγών αυτών των αγαθών  και απ το οικονομικό καθεστώς  που ισχύει  κάθε εποχή. Μόνο μέσα από κεί θα μπορούσε να καταλάβει η καταπιεζόμενη τάξη , ο λαϊκός πληθυσμός,  την δύναμή του και το καθήκον του ..Μόνο έτσι θα  μπορούσε να υπάρξει ηθική επιστημονική  ανακάλυψη , ηθική τεχνολογία , τέχνη  και  υγιής πνευματική δράση ..και ηθική ανάπτυξη.


Με την δική μας αποδοχή


Ζούμε την εποχή των εκπτώσεων , και της διάλυσης κάθε ηθικής αξίας.. Με δική μας αποδοχή..
Οι προσωπικότητες  που ή εμφανίζονται  ως σωτήρες ή πράγματι  μερικοί θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο μη ξεχνάμε πως κουβαλούν μέσα τους χαρακτηριστικά  της τάξης που τους γαλούχησε τους έθρεψε και τους έβγαλε στην επιφάνεια ..


 Όπως και  προκάτοχοί τους,  είναι ικανοί  να μεγαλουργήσουν και το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας, αλλά κρατώντας  το δικαίωμα μου να έχω τις αμφιβολίες μου για ποιους..
Έχοντας απαλλαγεί  απ τις συνθήκες που είναι η κινητήριος δύναμη  της καταπιεσμένης τάξης  δηλαδή την παραγωγή , 
απαλλαγμένοι απ την πνευματική δράση την εμπνευσμένη απ την ζωή του λαού , 
την λαϊκή δημιουργία , 
τους πόθους , 
την αγανάκτηση 
και έχοντας απαλλαγεί απ την έννοια και την σκέψη μας για το καθήκον - του οποίου έχουμε ξεχάσει και τι σημαίνει -  , 
βαδίζουν σε μια λεωφόρο δουλείας ανοίγοντας ωστόσο μια παράλληλη οδό όδευσης τυφλών για μας έτσι ώστε και να τους ακολουθούμε και συγχρόνως να μην μπερδευόμαστε στα πόδια τους ..


Με τρόμο σκέπτομαι  πως αν υπήρχε  μια ανάλογη με την δική μας σημερινή ανοχή από καταβολής κόσμου τίποτα μεγάλο δεν θα είχε να δείξει  η ανθρωπότητα σήμερα παρά μόνο  δίποδα  και  ανθρώπινα ζώα εργασίας .. Ακόμα και  οι κλασικοί  μεγάλοι  συγγραφείς  δεν θα ξεχώριζαν σε τίποτα απ τους σημερινούς καλαμοκαβαλάρηδες  και κατοίκους γυάλινων πύργων ως ωραίαι κοιμωμέναι



Σαφώς πάντα με την δική μας αποδοχή .. αν και ωρυόμαστε πως δεν υιοθετούμε ..


( Με της Ελιάς τα μάτια ) 

Απέναντι Όχθη


Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.