Κάμπια

Ένα δάσκαλο του Ζεν επισκέφτηκε κάποτε μια κάμπια και του είπε:             Φωτισμένε άνθρωπε, θέλω να γίνω πεταλούδα.
Τι σ’ εμποδίζει; τη ρώτησε ο δάσκαλος.
Δεν έχω φτερά.
Τότε ο δάσκαλος της είπε: Ανέβα σε αυτή την κερασιά, κρύψου στα φύλλα της και κοιμήσου. Εγώ θα αναλάβω τα υπόλοιπα.

Μερικές μέρες μετά, εμφανίστηκε στο δάσκαλο μια πεταλούδα και του είπε: Φωτισμένε άνθρωπε, πέρασαν μέρες και δεν έγινε τίποτε. Τότε ο δάσκαλος την πήρε στα χέρια του και της είπε:
Άνοιξε τα φτερά σου και θα πετάξεις σαν πεταλούδα
.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, η πεταλούδα εμφανίστηκε στο δάσκαλο και του είπε: Φωτισμένε άνθρωπε, θέλω να πω σε όλες τις κάμπιες ότι είμαι κι εγώ μια από αυτές.                                                                                                                    Τι σε εμποδίζει; τη ρώτησε ο δάσκαλος.
Δεν με πιστεύουν, με κοροϊδεύουν.
Τι προτείνεις; ρώτησε ο δάσκαλος.
Δεν θέλω να ξαναγίνω κάμπια. Προσπάθησε τουλάχιστον να τους μιλήσεις.                                                                                                                    Τότε ο δάσκαλος της είπε: Ανέβα σε αυτή την κερασιά,κρύψου στα φύλλα της και κοιμήσου. Εγώ θα αναλάβω τα υπόλοιπα.

Μερικές μέρες μετά, εμφανίστηκε στο δάσκαλο η πεταλούδα και του είπε: Φωτισμένε άνθρωπε, πέρασαν μέρες και δεν έγινε τίποτε. Τότε ο δάσκαλος την πήρε στα χέρια του και της είπε: Άνοιξε τα μάτια σου και δες γύρω. Το δάσος ήταν γεμάτο πεταλούδες.
Μερικές ώρες μετά, εμφανίστηκε στο δάσκαλο η πεταλούδα και του είπε: Άνθρωπε, αυτές εδώ οι πεταλούδες είναι τα πιο απαίσια πλάσματα. Τους μιλώ και δεν απαντούν, πάω κοντά τους και με διώχνουν.                                                                                                            Ίσως δεν σε αναγνωρίζουν.Δεν ήσουν ανάμεσά τους την ώρα που όλες μαζί πέταγαν τα παλιά τους ρούχα, είπε ο δάσκαλος.
Και πώς μπορώ εγώ να ζήσω μόνη, χωρίς συντροφιά; Μάλλον δεν τα κατάφερες καλά, παρόλη τη σοφία σου, είπε με θυμό η πεταλούδα.

Τότε ο δάσκαλος της είπε: Ανέβα σε αυτή την κερασιά, κρύψου στα φύλλα της και κοιμήσου. Εγώ θα αναλάβω τα υπόλοιπα. Πέρασαν μέρες, βδομάδες και ο δάσκαλος δεν ξανάδε την πεταλούδα, όπως και καμιά άλλη. Ένα κοπάδι σπίνοι τον χαιρέτησαν, πετώντας για το νότο.

Γαβριήλ Ναχμίας, Nominati «16+1 ασκήσεις ελευθερίας»

Απέναντι Όχθη
Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.