Μη μου τη λήθη τάραττε

Λέγεται ότι όταν οι Ρωμαίοι μπήκαν στις Συρακούσες ως κατακτητές και ο πόλεμος  (βλέπε συμφέροντα των μεγάλων) έδειχνε για άλλη μια φορά το μαύρο και βδελυρό του πρόσωπο στον κατακτούμενο, έφτασαν και στο χώρο όπου εργαζόταν ο μεγάλος πανεπιστήμονας  και σοφός Αρχιμήδης. Ο Αρχιμήδης παρόλο που διαισθανόταν ότι και το δικό του τέλος πλησίαζε, αντέδρασε με έναν ιδιαίτερο τρόπο, λες και δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε,  λες και ήταν μακριά από την πραγματικότητα και είπε την περίφημη έκτοτε φράση: «Μη μου τους κύκλους τάραττε…».
 Πιστεύω πως η φράση αυτή έμεινε στην ιστορία γιατί ακούμπησε δύο πλευρές της ανθρώπινης λογικής. Η μια πλευρά έφτανε  στην απαξίωση του θανάτου από αυτόν τον άνθρωπο και την προσήλωσή του σ΄ ένα  σκοπό μοναδικό: Την ανακάλυψη μεγάλων αληθειών, που είχαν σχέση με τις επιστήμες και την ωφέλεια  όλων.  Η άλλη πλευρά ακουμπούσε το χώρο του παραλόγου. «Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν», όπως λέει ο λαός. Η πόλη καιγόταν, οι άνθρωποι αλλόφρονες προσπαθούσαν να αποφύγουν το θάνατο που αιωρούνταν πάνω τους κι αυτός βρισκόταν την ίδια στιγμή στον κόσμο του, παραιτημένος, αυτοαπομακρυσμένος  από όλους και όλα, υπηρετώντας έναν μοναδικό σκοπό.
Δεν γνωρίζουμε αν τα πράγματα έγιναν έτσι ή κάπως διαφορετικά μια και η ιστορία δυστυχώς γράφεται ανάλογα με το πώς βλέπει και κρίνει ο κάθε ιστορικός τα πράγματα και μάλιστα όταν υπεισέρχονται κι άλλες παράμετροι, όλο και κάτι θα παραφθαρεί, όλο και κάτι θα γραφτεί «κατά τα δοκούντα» και τα «πρέποντα».
Φυσικά την αναφορά αυτή στη φράση του Αρχιμήδη  δε θα την έκανα, αν δεν είχα το κίνητρο. Και αυτό το βρήκα γραμμένο σε έναν τοίχο του Πανεπιστημίου Αιγαίου: «Μη μου τη λήθη τάραττε»… Λήθη: Η κατάρα του γένους μας. Λήθη: Το μείζον μας ελάττωμα. Λήθη: Η αιτία που μας οδήγησε διαχρονικά στον γκρεμό. Και η άλωση και καταστροφή των Συρακουσών παρόμοια περίπτωση με την εν εξελίξει  άλωση της φυλής μας. Μόνο πως τώρα εχθροί δεν είναι οι Ρωμαίοι. Και πάνω απ΄ όλα δεν είμαστε προσηλωμένοι στην ανακάλυψη επιστημονικών αληθειών, όπως ο μεγάλος Αρχιμήδης, ώστε να αξίζει να χάσουμε τη ζωή μας γι΄ αυτές. Τώρα αλωθήκαμε και αλωνόμαστε από «πεφωτισμένους» ηγεμόνες του ανατέλλοντος  νεομεσαίωνα, που δεν κρατούν σπαθιά, φωτιά και τόξα, αλλά όπλα πιο ύπουλα, πιο φονικά, με πρώτο και καλύτερο τη λήθη, τον εξευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την ολοκληρωτική εξαθλίωση του ανθρώπου.
Ζώντας στην ανυπαρξία, στο κενό, που μας δημιούργησε η  λήθη, αποφεύγουμε να κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια, να νιώσουμε την τεράστια απώλεια του «είναι» μας, να εντοπίσουμε τους δολοφόνους της ευτυχίας μας, τους νεκροθάφτες του πολιτισμού μας.  Ξεχάσαμε, αδέρφια, τις ρίζες μας, τις πανανθρώπινες αξίες και τα ιδανικά. Μείναμε χωρίς πολιτισμικό σωσίβιο στον ωκεανό της νέας τάξης πραγμάτων, με γλώσσα κουτσή, με ήθη, έθιμα, με πολιτισμό που αργοσβήνουν. Μας τάισαν λησμονιά και ασχοληθήκαμε μόνο με τα υλικά αγαθά. Ξεχάσαμε πως η φυλετική μας ταυτότητα δεν αναγράφει  μεγέθη πλούτου και εξουσίας, κοινωνικής ανέλιξης και ματαιοδοξίας, αλλά μόνο ανθρωπιά. Βοήθησαν γι΄ αυτό και πολλοί καλοθελητάδες, ντόπιοι. Προδοθήκαμε, αδέρφια, παγιδευτήκαμε, μα το φταίξιμο είναι δικό μας, μόνο δικό μας: Η λήθη!
Και ήρθε η ώρα «για να αποφασίσεις με ποιον θα πας και ποιον θα  αφήσεις». Και πάλι ξεχάσαμε. Και πολλοί από μας πήγαν με εκείνους που χρόνια έσκαβαν το λάκκο μας και άφησαν  πίσω όσους θυσίασαν ψυχή και σώμα για «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα». Πέσανε μέσα μόνοι τους. Τραβήξανε όμως μαζί τους κι όσους συμπατριώτες δε λησμονούσαν. Τους καταδικάσανε να ζήσουν μια ζωή που δεν τους άξιζε, μια ζωή που δεν τη διάλεξαν, μια ζωή που δεν την ήθελαν, μια ζωή δυστυχισμένη.
Κι αν ο μεγάλος Αρχιμήδης ακούμπησε -προσωπική μου η γνώμη- το χώρο του παραλόγου με το περίφημο «Μη μου τους κύκλους τάραττε» προσηλωμένος στην πρόοδο της επιστήμης και παραιτούμενος από τη χαρά της ζωής, γιατί ο ίδιος το ήθελε, δική του ήταν η επιλογή. Πόσο όμως πιο παράλογο φαντάζει να χρησιμοποιούν κάποιοι από τους συμπατριώτες μας την αταραξία της λήθης τους χωρίς να κατανοούν ότι με αυτή δεν παραιτούνται μόνο αυτοί από τη ζωή, αλλά θάβουν πραγματικά όλους τους υπολοίπους;




Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.