Hunger Games στα σύνορα διοργανώνει η Ε.Ε.

Σχέδιο για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης εμπνεύστηκε και παρουσίασε ο Επίτροπος της χώρας μας Δημήτρης Αβραμόπουλος κι αντιλαλούν οι φυλακές από τη Λιβύη μέχρι την Ερυθραία. Την ίδια ώρα τα Wikileaks διαρρέουν έγγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μιλούν για παρουσία και δράση ευρωπαϊκού, κανονικού πολεμικού ναυτικού γύρω αλλά και μέσα στην Λιβύη για «τη σημαντική μείωση της ροής μεταναστών και της δραστηριότητας των διακινητών».
Το σχέδιο που αποκάλυψε το Reuters μία ημέρα πριν, έκανε λόγο για σχέδιο μετεγκατάστασης με ποσοστώσεις στις ευρωπαϊκές χώρες, μόνο για πρόσφυγες, και μόνο για όσους θα περάσουν παράνομα τα σύνορα μετά την ενεργοποίηση της πρότασης.
Τελικά, ο Αβραμόπουλος διέψευσε αυτό το απάνθρωπο σχέδιο που θα κράταγε στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που παραμένουν φυλακισμένοι μέσα στα ελληνικά σύνορα. Θα έχουν, λέει, δικαίωμα να φύγουν όσοι πέρασαν στην ελληνική και ιταλική επικράτεια μετά τις 15 Απριλίου του 2015.
Δηλαδή, όσοι έχουν περάσει τα σύνορα πριν από περισσότερο από έναν μήνα, το μόνο ταξίδι που θα δουν θα είναι αυτό της επιστροφής στην πατρίδα που εγκατέλειψαν.
Το σχέδιο είναι απλό.
Όσοι έχουν εγκαταλείψει εμπόλεμες ζώνες όπως η Συρία, η Ερυθραία, το Σουδάν, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη και ένα σωρό άλλες κατεστραμμένες χώρες, εάν καταφέρουν να φτάσουν στις ακτές της Μεσογείου, εάν καταφέρουν να περάσουν από το ευρωπαϊκό πολεμικό ναυτικό που θα παραφυλάει και θα χρησιμοποιεί κανονικά πυρά, εάν δεν πνιγούν από τον καιρό με το καΐκι που θα έχουν καβαλήσει και εάν δεν… σωθούν από κάποιο ευρωπαϊκό λιμενικό φτάνοντας στις ευρωπαϊκές ακτές, θα μπαίνουν σε κλήρωση για να διεκδικήσουν μία από τις 40.000 θέσεις μετεγκατάστασης κάπου στην Ευρώπη.
Σημειωτέων, οι 40.000 θέσεις θα διατεθούν μέσα σε δύο χρόνια.
Δηλαδή, η Ευρώπη των 742,5 εκατομμυρίων κατοίκων (2013), θα δώσει άσυλο στο 0,005% του πληθυσμού της. Και μιας και την Ευρώπη την έχει πιάσει ευαισθησία για τους πρόσφυγες προερχόμενους από τις πολύπαθες Συρία και Ερυθραία, κατά 40% οι πρόσφυγες θα προέρχονται από εκεί. Το ποσοστό που τους παραχωρεί για τα επόμενα δύο χρόνια αντιστοιχεί σε 0,002 του πληθυσμού της Ένωσης.
Λίγα μαθηματικά ακόμη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον Μάρτιο του 2015, οι εκτοπισμένοι από την Συρία τα τελευταία χρόνια αριθμούν τα δέκα εκατομμύρια. Από αυτούς, τα τέσσερα εκατομμύρια έχουν καταφύγει στο εξωτερικό. Αυτούς τους λέμε πρόσφυγες.
Αντίστοιχες ακριβείς πληροφορίες για την Ερυθραία δεν κατάφερα να βρω στο διαδίκτυο, αλλά οι πρόσφυγες από την αφρικανική χώρα υπολογίζονται σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες. Επί πληθυσμού έξι εκατομμυρίων.
Συνεπώς, κάτι λιγότερο από 5 εκατομμύρια Σύροι και Ερυθραίοι, θα πρέπει να λένε και ευχαριστώ που μετά από τόσα χρόνια η Ένωση αποφάσισε να διασώσει λιγότερους από μισό πρόσφυγα στους εκατό (0,32%).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται όντως πως είναι πολύ ευαίσθητη με το θέμα των προσφύγων. Πάρτε για παράδειγμα την Νορβηγία.
Μόλις πριν δύο ημέρες, η ακροδεξιά κυβέρνησή της έκανε γνωστό πως συζητάει με την κυβέρνηση της Ερυθραίας για να στέλνει κατευθείαν πίσω όσους άτυχους καταφέρνουν να φτάσουν στα σύνορά τους. Σημειώνεται στο ρεπορτάζ, πως αυτό θα το κάνει η Νορβηγία παρά τις προειδοποιήσεις του ΟΗΕ πως άμα τη επιστροφή τους στη χώρα θα αντιμετωπίσουν βασανιστήρια. Μπορεί και θάνατο.
Δεν είναι οι μόνοι. Κατά της μετεγκατάστασης προσφύγων είναι τουλάχιστον οι Βρετανοί, οι Δανοί, οι Ιρλανδοί και οι Σλοβάκοι.
Δεν ξέρω ποια θα μπορούσε να αποτελέσει λύση για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής, και ειδικά της προσφυγικής κρίσης. Σίγουρα όμως, μια καλή αρχή είναι να μην παριστάνουμε πως βρήκαμε λύση.
Το μόνο που βρήκαμε (η Ε.Ε. δηλαδή με την αγαστή συνεργασία του αγαπημένου μας Επιτρόπου) είναι ένας τρόπος να πατήσει ο ευρωπαϊκός στρατός το έδαφος της Λιβύης και παραμένει άγνωστο ποιας άλλης αφρικανικής χώρας.
Προφανώς και η Ευρώπη θα πρέπει κάποια στιγμή να πάρει μία δυναμική θέση κατά των τζιχαντιστών και της Μπόκο Χαράμ που σαρώνουν στο πέρασμά τους.
Όχι όμως υποτιμώντας την νοημοσύνη μας, και κυρίως, το δικαίωμα για ζωή των κυνηγημένων. Προσφύγων και μη.
Πόσο μάλλον θέτοντας την ζωή μεταναστών και προσφύγων  σε ακόμα έναν κίνδυνο. Αυτόν του ευρωπαϊκού ναυτικού που –υποτίθεται πως- ενεργοποιείται για να τους προστατεύσει.
ΥΓ. Οι μόνοι που τηρούν μία, έστω αξιοπρεπή στάση επί του θέματος παραμένουν οι Γάλλοι. Είναι οι μόνοι που, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, υποστηρίζουν πως δεν νοείται ποσόστωση στους πρόσφυγες.
Ο Ολάντ είπε πρόσφατα πως «Το άσυλο αποτελεί δικαίωμα που χορηγείται σύμφωνα με διεθνή κριτήρια που εφαρμόζονται από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τον λόγο αυτόν επίσης ο αριθμός των ατόμων που το δικαιούνται δεν μπορεί να αποτελεί προϊόν ποσοστώσεων: ή δικαιούσαι άσυλο ή όχι».
Αλλά ακόμα και στην Γαλλία, η φωνή που ακούγεται φαίνεται πως είναι αυτή της Λεπέν.

ΥΓ2. Στη φωτογραφία βλέπουμε το στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών στο Ζαατάρι  της Ιορδανίας, όπου τον Μάρτιο του έτους που διανύουμε φιλοξενούσε περί τους 85.000 πρόσφυγες από τη Συρία.


Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.