Ένας παράδοξος υλικός κόσμος

“Η επιστημονική μέθοδος, είναι μια διαδικασία από πράξεις οι οποίες επαναλαμβάνονται… Όμως η επανάληψη μιας οποιαδήποτε πράξης, καταγράφεται από μόνη της στη Συνειδητότητα (δηλαδή στον κόσμο μας) ως συνείδηση και διέπεται αυτόματα από τους φυσικούς νόμους του…”.

Μυστικά σε κοινή θέα… Παρατηρήστε αυτό το ποτήρι … Λίγες φυσαλίδες μέσα σε νερό… Η εικόνα που βλέπετε, ένα ποτήρι γεμάτο με νερό, είναι χωρισμένη σε τέσσερα μέρη… και γύρω από το ποτήρι υπάρχει κενός κι αόρατος αέρας… Στο κάτω αριστερό μέρος του υπάρχει νερό αλλά αν το ξεχωρίσεις από τα άλλα τρία κομμάτια του δεν θα μπορείς να πεις αν το ποτήρι περιέχει εκεί νερό ή είναι άδειο… Αν αφαιρέσεις τα δύο επάνω τμήματα της εικόνας όπου βλέπουμε την επιφάνειά του και καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει νερό μέσα, στο κάτω μέρος του είναι δύσκολο να αντιληφθείς αν περιέχει κάτι; Μάλιστα κάτω δεξιά, αν δεν υπήρχαν οι φυσαλίδες του αέρα -όπως δεν υπάρχουν στο αριστερό του μέρος- θα ήταν επίσης αδύνατο να αντιληφθείς την ύπαρξη του νερού μέσα…

Έχουμε λοιπόν ένα εντελώς διαφανές ποτήρι, γεμάτο με ένα εντελώς καθαρό και διαφανές νερό, στο κέντρο ενός χώρου γεμάτου από αόρατο αέρα… Όταν όμως ο αέρας προσπαθήσει να περάσει μέσα από το νερό και δημιουργήσει φυσαλίδες, τότε αυτόματα γίνονται ορατά και τα δύο… και το διαφανές νερό αλλά και ο αόρατος αέρας… Και αυτό μέσω της φυσαλίδας που θα δημιουργηθεί… Ενώ δηλαδή ένα ήρεμο ποτήρι με νερό, εμποδίζει τις αισθήσεις μας να αντιληφθούν την ύπαρξη του νερού στο ποτήρι και του αέρα γύρω του, αν ο αέρας με κάποιο τρόπο περάσει μέσα από το νερό, (όπως για παράδειγμα με τη μορφή φυσαλίδων), τότε κάνει ορατά και τα δύο… Και το νερό αλλά και τον αέρα…
Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φανταστούμε τον κόσμο μας. Όπου το νερό παίρνει το μέρος της ενεργειακής πληροφορίας στο χώρο, δηλαδή της συνειδητότητας και η αόρατη φυσαλίδα το μέρος του σώματος με τις αισθήσεις μας… Τόσο ο κόσμος μας όσο και η συνειδητότητα, αρχικά είναι αόρατα σε μας και μόνο η παρουσία μας μέσα στον κόσμο κάνει τα πάντα ορατά... Η κάθε φυσαλίδα θεωρεί ότι ολόκληρος ο κόσμος (της) είναι μονάχα το ποτήρι, όταν τη βγάλεις όμως από εκεί μέσα, ο κόσμος επιστρέφει πάλι στη αιώνια αορατότητά του… Επιστρέφει σε αυτό που είναι… Εικονικός και ανύπαρκτος…






Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.