Ο χειρότερος «Εχθρός» μας είναι η ΑΓΝΟΙΑ

«Ξέρουμε πια τόσα πολλά μα αγνοούμε τα απολύτως αυτονόητα, που θα μπορούσαν να κάνουν τον κόσμο μας, ένα καλύτερο κόσμο για όλους»
Το ανθρώπινο σώμα αποτελεί έναν ενιαίο, υπό συνεχή εξέλιξη, οργανισμό, με αυτόνομο ανοσοποιητικό σύστημα, με συστήματα διαχείρισης, τροφοδοσίας, διανομής και κυκλοφορίας όλων των αναγκαίων συστατικών που χρειάζεται το σώμα, συστήματα εξόντωσης και αποβολής κάθε ουσίας, ιών ή μικροβίων που θα μπορούσαν να το βλάψουν. Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα «εργοστάσιο» με δική του ολιστική ευφυΐα, που εργάζεται αδιάκοπα για ένα και μόνο σκοπό, την αυτάρκεια και την υγεία όλου αυτού του ενιαίου οργανισμού.
Οι σύγχρονες γνώσεις μας, τόσο για τον ανθρώπινο οργανισμό όσο και για τον κόσμο και ιδιαίτερα τον πλανήτη που μας φιλοξενεί, βρίσκονται πλέον σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Από τη μια μαθαίνουμε και ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερο το ίδιο μας το σώμα, το DNΑ μας, τους πολύπλοκους μηχανισμούς του κάθε σημαντικού οργάνου του ανθρώπινου σώματος και από την άλλη ανακαλύπτουμε και κατανοούμε όλο και βαθύτερα και ουσιαστικότερα ότι η γη μας είναι και αυτή ένας ολοζώντανος ενιαίος και δυναμικά εξελισσόμενος οργανισμός κι ότι εμείς σαν είδος δεν είμαστε παρά ένα κομμάτι της εξελικτικής της διαδικασίας.
Αν αντιληφθούμε και αντιμετωπίσουμε και τη γη μας σαν έναν ενιαίο ζωντανό οργανισμό και χρησιμοποιήσουμε όλα όσα ήδη γνωρίζουμε με όλα όσα διαθέτουμε, είμαστε σε θέση πλέον να αλλάξουμε το ρόλο μας σαν είδος και από καταστρεπτικό «καρκίνωμα» να λειτουργήσουμε σαν νοήμονα και διαρκώς ανανεωνόμενα ζωτικά κύτταρα.
Η γη μας διαθέτει όλους τους πόρους, την ενέργεια και ότι άλλο χρειάζεται η κάθε μορφή ζωής που φιλοξενεί. Σε εμάς απομένει μονάχα να κατανοήσουμε τι και που είμαστε, να κατανοήσουμε ότι τα κάθε λογής σύνορα, οι διαιρέσεις, οι τεμαχισμοί, τα σύνορα, τα μεμονωμένα και περιορισμένα συμφέροντα, οι ατελείωτες συγκρούσεις και οι πόλεμοι είναι αποτελέσματα της δικής μας άγνοιας που πλέον κρίνεται απαράδεκτη να εξακολουθεί να υπάρχει.
Αν απλά εφαρμόζαμε όλες τις επιστημονικές μεθόδους και τα προηγμένα τεχνολογικά συστήματα που πλέον γνωρίζουμε, τους αυτοματισμούς, την παγκόσμια δικτύωση, τη ρομποτική, τη νανοτεχνολογία, την τεχνητή νοημοσύνη και τόσα άλλα «όπλα» που πλέον διαθέτουμε, η νέα γη και οι νέες ανθρώπινες κοινωνίες δεν θα είχαν καμία απολύτως σχέση με αυτό που σήμερα ζούμε.
Όλα αυτά τα επιστημονικά «όπλα» είναι σε θέση να δημιουργήσουν αφθονία και αυτάρκεια αγαθών και υπηρεσιών, για όλους τους ανθρώπους του πλανήτη, εξελίσσοντάς μας από σκλάβους του υλιστικού, βάρβαρου και χρηματικού «πολιτισμού» σε ελεύθερους ενωμένους πολίτες, ταξιδιώτες ενός κόσμου γεμάτου γοητεία και ανεξερεύνητων μυστικών.
Δυστυχώς, οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις δεν θα τελειώσουν ποτέ όσο οι άνθρωποι θα είναι διαιρεμένοι, όσο οι κοινωνίες μας θα είναι διαιρεμένες.
Η διαίρεση ως έννοια αποτελεί τη μεγαλύτερη πλάνη μας. γιατί έχει προκύψει από τις περιορισμένες δυνατότητες των αισθήσεών μας. Αυτό που δεν βλέπουμε, που δεν ακούμε, που δεν αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας υπάρχει και υπάρχει σε αυτό που εμείς μάθαμε να αποκαλούμε κενό, τίποτα.
Αυτό όμως το κενό, το τίποτα, βρίσκεται απλά πέρα από αυτό που μπορούν να αντιληφθούν οι αισθήσεις μας και οι αισθήσεις μας δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι όλα στον κόσμο μας είναι Ένα κι έτσι έχουμε δημιουργήσει έναν κόσμο εγωκεντρικό και τεμαχισμένο.
Οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις δεν θα τελειώσουν ποτέ, όσο ο ένας θα πιστεύει ότι έχει διαφορετικές ανάγκες και δικαιώματα από τους «άλλους».
Όσο δεν θα αντιλαμβανόμαστε ότι όλο το ανθρώπινο είδος αποτελεί μια οικογένεια.
Όσο θα υπάρχουν έθνη με δικά τους συμφέροντα.
‘Οσο οι φυσικοί πόροι της γης θα ανήκουν σε κάποιους, σε έθνη, σε μια ελίτ ή σε πολυεθνικές εταιρείες.
Όσο θα χρησιμοποιούμε ένα νομισματικό οικονομικό μοντέλο.
Όσο θα έχουμε άγνοια του τι πραγματικά είμαστε.
Ο πόλεμος, σ ένα κόσμο που ενδιαφέρεται μονάχα για το περιορισμένο κέρδος και τα συμφέροντά του,  θα συνεχίσει να είναι πάντα η πιο κερδοφόρα «επιχείρηση».
Ο πόλεμος και η σύγκρουση θα υπάρχουν πάντα μέσα μας όσο θα αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μας διαιρεμένο, όσο δεν θα ζούμε ενωμένοι και δεν θα προσπαθούμε για το καλό όλων μας.
Η προσωπική ευτυχία και η ελευθερία δεν μπορεί παρά να έρθει μαζί με την ευτυχία και την ελευθερία όλων, μόνο τότε μπορεί να είναι βιώσιμη και ασφαλής.
Σήμερα ακόμα τα αγαθά αυτά επιδιώκονται να αποκτηθούν σε βάρος άλλων. Δείτε, σήμερα είναι οι Ισραηλινοί, αύριο οι Αμερικάνοι, μεθαύριο οι Ρώσοι, παραμεθαύριο κάποιοι άλλοι.
Σκεφτείτε, βαθειά και όσο πιο καθαρά και ανεπηρέαστα μπορείτε, όλοι αυτοί που σαν «κάνουν» πολλές φορές να αισθάνεστε ακόμα και ντροπή ίσως, που ανήκετε στο ανθρώπινο είδος, πλάσματα απάνθρωπα, εγκληματικά, χωρίς καμία ηθική,  είναι το αποτέλεσμα όλων όσων έχουν μάθει, «κουβαλούν» τον πολιτισμό τους, τις παραδόσεις και τις συνήθειές τους, κουβαλούν και εκφράζουν το σύστημα των δικών τους αξιών.
Αν το καταλάβουμε όλοι αυτό τότε ίσως στοχεύσουμε στις πραγματικές αιτίες, στη ρίζα που γεννάει τους ανόητους πολέμους και αλλάζοντάς τες, με βάση όλα όσα πλέον γνωρίζουμε, θα μπορεί να υπάρχει ελπίδα.
Όσο θα βρίζουμε, θα κατηγορούμε ανούσια, θα καταδικάζουμε και θα καταριόμαστε «το αποτέλεσμα» θα χάνουμε πάντα «την αιτία», την ουσία, τη ρίζα που γεννά τα φαινόμενα που βιώνουμε.


Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.