Πάντα ένα βήμα μπροστά

Αν κοιτάξουμε γύρω μας, παντού θα δούμε ανθρώπους οργισμένους, θυμωμένους, αγανακτισμένους. Με την κρίση να συνεχίζεται, την φοροεισπρακτική πολιτική αντί να χαλαρώνει, να γίνεται πιο έντονη και το βιοτικό επίπεδο να πέφτει σε επίπεδα προηγούμενων δεκαετιών, ο κόσμος είναι ένα μικρό βήμα, πριν ξεσπάσει και βγάλει όλη αυτή την οργή από μέσα του. Αυτό συνήθως, γίνεται με βίαιο τρόπο. Αν δούμε παραδείγματα από άλλες περιπτώσεις, ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και απλά επικρατεί χάος. Μέσα από αυτό το χάος όμως, ξεπροβάλλουν κάποια άτομα/συστήματα, που εκμεταλλεύονται την κατάσταση προς όφελος τους. Αποτέλεσμα είναι, αντί να διορθώνεται η κατάσταση, απλά να χειροτερεύει και ένα λιγότερο αυταρχικό σύστημα, να αντικαθίσταται από ένα περισσότερο.
Για το λόγο αυτό, δεν θα πρέπει η οργή του κόσμου να μετατραπεί σε ένα “εργαλείο” εκμετάλλευσης, αλλά σε κάτι που θα δώσει το κίνητρο για κάτι νέο, κάτι διαφορετικό. Αντί η οργή να μετατραπεί σε ωμή βία, μπορεί να γίνει θέληση, θάρρος για ένα νέο σύστημα, ένα νέο τρόπο ζωής. Αυτό είναι που θα πρέπει να σκεφτόμαστε αυτή τη στιγμή. Τι θέλουμε να γίνει μετά; αύριο; στο μέλλον. Τι είναι αυτό που ζητάμε από ένα κράτος, μια κοινωνία, ένα σύστημα; Πως θα πρέπει να είναι δομημένο, πως θα λειτουργεί, ποιες οι υποχρεώσεις του απέναντι στους πολίτες κα.
Το να εξεγερθεί κάποιος, απερίσκεπτα και να γίνει το “χέρι” για κάποιους άλλους που θέλουν να τον εκμεταλλευτούν, δεν σημαίνει τίποτα. Απλά θα κάνει τα πράγματα χειρότερα. Είναι ώρα για βαθιά σκέψη. Δεν είναι δηλεία, σε καμία περίπτωση και σίγουρα πολλοί λίγοι θα το κάνουν από εμάς. Όμως αυτοί που θα το κάνουν, είναι σίγουρο ότι σκέφτονται διαφορετικά και ίσως κάποιος από αυτούς είναι ένας μελλοντικός ηγέτης (με την πραγματική σημασία της λέξης).

Το παρακάτω βίντεο είναι τροφή για σκέψη και προβληματισμό





Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.