WHEN I’M GONE - ΟΤΑΝ ΘΑ ΦΥΓΩ

Ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδοποιούς της εποχής του «ψυχρού πολέμου», μία πραγματικά ευαίσθητη ψυχή γεμάτη ανθρωπιά αλλά συνάμα και λυρισμό. Ένας μαχητής που πολέμησε για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης.

Άραγε, πόσοι τον γνωρίζουν μιας και δεν είχε την τύχη του Bob Dylan και της Joan Baez; Είναι σίγουρο πως τα μονοπάτια και των τριών, κάποια στιγμή διασταυρώθηκαν. Όμως ο Phil Ochs χάραξε το δικό του δρόμο, το δρόμο του μοναχικού λύκου που ξεφεύγει από την αγέλη και βαδίζει μόνος του έχοντας κάνει τη μοναξιά, φιλαράκι του.

Γεννήθηκε στις 19 Δεκέμβρη του 1940 και πέθανε στις 9 του Απρίλη 1976. Ένας μουσικός, συνθέτης, ποιητής και ακτιβιστής που αγωνίστηκε για τον άνθρωπο. Έζησε σε μια ταραγμένη εποχή, την εποχή του πολέμου του Vietnam και της καταπάτησης των ανθρωπίνων ελευθεριών και δικαιωμάτων. Έγραψε εκατοντάδες τραγούδια κατά του πολέμου, της καταπίεσης, της εξαθλίωσης και της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον συνάνθρωπό του. Όταν ολοκλήρωσε την κοινωνική του προσφορά, αποφάσισε να εκσωματωθεί, δίνοντας τέλος στη ζωή του.

Πολλοί απέδωσαν το θάνατό του σε ψυχολογικά αίτια και σε ψυχικά νοσήματα από τα οποία λέγεται ότι υπέφερε. Ίσως να είναι και έτσι. Θα μπορούσε όμως να είναι και αλλιώς. Ίσως να είδε τον θάνατο σαν τη συνέχεια ενός ταξιδιού της ψυχής του. Ένα ταξίδι που όλοι θα κάνουμε ως όντα φθαρτά, φτιαγμένα από υλικά που ο χρόνος φθείρει. Ίσως να είδε τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου σαν ένα παιχνίδι, σαν μια απλή γραμμή, από κάποιο παιδί ζωγραφισμένη στο τσιμέντο με κιμωλία που λίγες ψιχάλες βροχής τη σβήνουν πανεύκολα. Ίσως να είδε όλο αυτή την εναλλαγή του φωτός με το σκότος σαν μια παιδική περιπέτεια σαν και αυτές που γλαφυρά ο Mark Twain μας περιγράφει στον Tom Sawyer.



…..και απ’ ότι φαίνεται, ο μπαγάσας, μάλλον έτσι την είδε τη φάση,  στο παρακάτω τραγούδι του που παραθέτω με μια χαλαρή μετάφραση. Ένα ταξίδι μεταλογικής και υπερ- συνείδησης, ένα βολταράκι έξω από τη ζελατίνη του γραμμικού χρόνου.....

Του Δημήτρη Επικούρη




WHEN I’M GONE - ΟΤΑΝ ΘΑ ΦΥΓΩ


There's no place in this world where I'll belong when I'm gone
And I won't know the right from the wrong when I'm gone
And you won't find me singin' on this song when I'm gone
So I guess I'll have to do it while I'm here

Δεν θα υπάρχει μέρος στον κόσμο που να ανήκω, όταν θα φύγω
Και δεν θα γνωρίζω το σωστό από το λάθος, όταν θα φύγω
Και δεν θα με βρεις να τραγουδώ αυτό το τραγούδι, όταν θα φύγω
Έτσι λοιπόν πρέπει να το κάνω όσο είμαι εδώ

And I won't feel the flowing of the time when I'm gone
All the pleasures of love will not be mine when I'm gone
My pen won't pour out a lyric line when I'm gone
So I guess I'll have to do it while I'm here

Και δεν θα αισθάνομαι τη ροή του χρόνου όταν θα φύγω
Όλες οι ευχάριστες στιγμές του έρωτα
δεν θα είναι δικές μου, όταν θα φύγω
Από την πένα μου δεν θα ξεχυθεί
κάποια γραμμή με λυρισμό, όταν θα φύγω
Έτσι λοιπόν πρέπει να το κάνω όσο είμαι εδώ

And I won't breathe the bracing air when I'm gone
And I can't even worry 'bout my cares when I'm gone
Won't be asked to do my share when I'm gone
So I guess I'll have to do it while I'm here

Και δεν θα αναπνέω τον αναζωογονητικό αέρα, όταν θα φύγω
Και δεν θα μπορώ να ανησυχώ για ότι με ενδιαφέρει, όταν θα φύγω
Και δεν θα μου ζητηθεί να συνεισφέρω και εγώ
κάνοντας το καθήκον μου, όταν θα φύγω
Έτσι λοιπόν πρέπει να το κάνω όσο είμαι εδώ

And I won't be running from the rain when I'm gone
And I can't even suffer from the pain when I'm gone
Can't say who's to praise and who's to blame when I'm gone
So I guess I'll have to do it while I'm here.

Και δεν θα τρέχω μακριά από τη βροχή, όταν θα φύγω
Ούτε και θα υποφέρω από πόνο, όταν θα φύγω
Και δεν θα μπορώ να πω ποιος πρέπει να επαινεθεί
και ποιος να κατηγορηθεί, όταν θα φύγω
Έτσι λοιπόν πρέπει να το κάνω όσο είμαι εδώ

Won't see the golden of the sun when I'm gone
And the evenings and the mornings will be one when I'm gone
Can't be singing louder than the guns when I'm gone
So I guess I'll have to do it while I'm here

Και δεν θα βλέπω το χρύσωμα του ήλιου, όταν θα φύγω
Και οι νύχτες για μένα, θα είναι ίδιες με τα πρωϊνά, όταν θα φύγω
Και δεν θα μπορώ να τραγουδάω όπως τώρα,
πιο δυνατά από τα κανόνια, όταν θα φύγω
Έτσι λοιπόν πρέπει να το κάνω όσο είμαι εδώ

All my days won't be dances of delight when I'm gone
And the sands will be shifting from my sight when I'm gone
Can't add my name into the fight while I'm gone
So I guess I'll have to do it while I'm here

Όλες μου οι μέρες, δεν θα είναι χορός
με τις ακτίδες του ήλιου, όταν θα φύγω
Και δεν θα μπορώ να διακρίνω την άμμο που αλλάζει, όταν θα φύγω
Δεν θα μπορώ να βάλω και εγώ το όνομά μου
σ’ έναν αγώνα, όταν θα φύγω
Έτσι λοιπόν πρέπει να το κάνω όσο είμαι εδώ

And I won't be laughing at the lies when I'm gone
And I can't question how or when or why when I'm gone
Can't live proud enough to die when I'm gone
So I guess I'll have to do it while I'm here.

Και δεν θα μπορώ να γελάω με τα ψέματα που ακούω, όταν θα φύγω
Και δεν θα μπορώ να αναρωτηθώ
για το «πώς», το «πότε» και το «γιατί», όταν θα φύγω
και δεν θα μπορώ να είμαι πια αρκετά
υπερήφανος προσδοκώντας να πεθάνω, όταν θα φύγω,
Έτσι λοιπόν πρέπει να το κάνω όσο είμαι εδώ.


Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.