ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κινούμαστε πάνω στην κουκκίδα που ονομάζουμε “Παρόν”, δεν μπορούμε να την δούμε και σαφώς δεν έχουμε την δυνατότητα να κινηθούμε ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον. Δεν υπάρχει κενό μεταξύ αυτών των 3 χρονικών καταστάσεων που τις βαφτίσαμε έτσι ώστε να μπορούμε να επικοινωνούμε. Το μυαλό μας έχει ανάγκη από μια άγκυρα ώστε να μπορεί να δράσει. Αναζητούμε την αλήθεια στον Θεό, στην φιλοσοφία, στην Τέχνη, στις σχέσεις μας με τους άλλους, στο μεταφυσικό, στα έργα των συγγραφέων, στην επιστήμη και την μαγεία. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν θα ανακαλύψουμε την Αλήθεια. Η Αλήθεια είναι μια δυναμική έννοια που τρέφεται από το παρελθόν και βρίσκεται πάντα πολλά βήματα μπροστά μας, ώστε ποτέ να μην την προλαβαίνουμε. Ποτέ δεν μπορούμε να συναντηθούμε με την Αλήθεια. Όσο κι αν καυχηθούμε πως την ανακαλύψαμε, κάθε φορά θα είναι απλά μια πλευρά της, οπότε ουσιαστικά το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να την ψάχνουμε. Kι όσο ψάχνουμε απομακρυνόμαστε από το να ζούμε το σήμερα. Στο
παρόν δεν υπάρχει έδαφος να κινηθείς, απλά δρας. Βέβαια η αποθέωση του παρόντος οδηγεί σε έναν πολιτισμό μη-σκέψης, ειδικά αν δεν υπάρχουν οράματα για να παλέψεις για το Μέλλον. Η Αλήθεια είναι μια συμφωνία, μια κοινωνική σύμβαση. Όποιος μπορεί να πλάθει την πραγματικότητα, έχει την δυνατότητα να κατασκευάζει και την Αλήθεια. Σαφώς απόλυτη πραγματικότητα δεν υπάρχει, αλλά μπορούμε να μείνουμε στο ότι όλα είναι σχετικά; Σαφώς και όχι. Κάποια δεδομένα οφείλουν να υπάρχουν ως έδαφος για να μπορέσει η λογική σκέψη να περπατήσει, διαφορετικά έχουμε χάος. Θυμηθείτε το 2+2=5 από τον “Μεγάλο Αδελφό”. Αν δεν υπάρχουν σταθερά κριτήρια το μυαλό δεν μπορεί να ρίξει άγκυρα σε κανένα παρόν.


Το θέμα της γνώσης είναι καταλυτικό. Αν κάποιος αρνείται με απόλυτο τρόπο μια απολυτότητα, όπως η “Αλήθεια” δεν αναπτύσσει άθελά του δογματικό τρόπο σκέψης; Τελικές απαντήσεις δεν υπάρχουν για το νόημα της ζωής ας πούμε, αφού όσα είναι τα υποκείμενα τόσες οπτικές γωνίες θα υπάρχουν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αρκεί να μην οδηγηθούμε σε άκρατη υποκειμενικότητα, καθώς στην μεταμοντέρνα κοινωνία όλες οι αξίες, οι πεποιθήσεις και οι τρόποι ζωής μπαίνουν στο ίδιο ράφι σαν προϊόντα. Το να πιστεύει ένα άτομο σε μια απόλυτη αλήθεια είναι δικαίωμά του, ωστόσο αρνείται από τον εαυτό του την δυναμική αλληλεπίδραση με άλλες αλήθειες. Η προσκόλληση σε μία μόνο αλήθεια χαρίζει σταθερότητα αλλά περιχαρακώνει την συνείδηση σε ένα πλαίσιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κατηγορήσουμε κανέναν για τα πιστεύω του, ούτε να θεωρήσουμε πως όλα είναι γνώμες και απόψεις απλά. Εφόσον δεν γνωρίζουμε την Αλήθεια οφείλουμε να την ψάχνουμε και να μην πιστεύουμε όποιον διαλαλεί πως την βρήκε.

Πηγή

Απέναντι Όχθη

Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.