Guerrilla gardeners στο Μαρούσι


Σε λαχανόκηπο μετέτρεψαν κάτοικοι του Αμαρουσίου ένα παρατημένο οικόπεδο με σίδερα και μπάζα, φέρνοντας κάθε μέρα φρέσκα λαχανικά στα τραπέζια τους και εξοικονομώντας περί τα 150 ευρώ από τον προϋπολογισμό τους.
Το κίνημα του guerilla gardening, που ανθεί σε άλλες μητροπόλεις (ακόμη και στη Νέα Υόρκη), βρίσκει γόνιμο έδαφος στην Αθήνα της κρίσης. Τρανό παράδειγμα είναι αυτό των 40 οικογενειών στο Μαρούσι που – με τις ευλογίες του Δήμου- μετέτρεψαν οικόπεδο 2,5 στρεμμάτων σε παραγωγικό λαχανόκηπο.
Σε εκτενές ρεπορτάζ της η εφημερίδα Ελευθεροτυπία αναφέρεται στην περίπτωση που προκαλεί το ενδιαφέρον, αλλά δείχνει και το δρόμο για τη δημιουργική απασχόληση και αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει η πόλη. Στο οικόπεδο που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Ανδρονίκου και Αυτοκράτορος Ηρακλείου, μέχρι πριν δέκα μήνες υπήρχαν μπάζα, λάστιχα αυτοκινήτων, σκουπίδια. Τώρα υπάρχουν μαρούλια, μπρόκολα, κουνουπίδια, αρακάς, καρότα, κουκιά, όλα καλλιεργημένα χωρίς χημικά και λιπάσματα. Στις αργίες, κάτοικοι με γαλότσες συζητούν καθώς σκαλίζουν τον λαχανόκηπο, σε εικόνες πρωτόγνωρες για πόλη της Αττικής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι κάθε μια από τις 40 οικογένειες, είδε τα έξοδα της να μειώνονται κατά 150 ευρώ, καθώς από τα 25 τ.μ που αντιστοιχούν στην κάθε μία, εξασφαλίζουν φρούτα και λαχανικά για όλο τον χρόνο. Οι κάτοικοι είχαν σημαντική βοήθεια από το δήμο που ανέλαβε τη μελέτη του εδάφους, το εμπλούτισε με ειδικό χώμα, διευθέτησε την υδροδότηση και παρείχε τις απαραίτητες συμβουλές.

Οι κάτοικοι του Αμαρουσίου ακολουθώντας το κίνημα του guerilla gardening, πήραν την πρωτοβουλία να αξιοποιήσουν ένα παρατημένο οικόπεδο. Πρόκειται για σαράντα οικογένειες της περιοχής που καθάρισαν το οικόπεδο των 2,5 στρεμμάτων από μπάζα και σκουπίδια και το μετέτρεψαν σε λαχανόκηπο, απ' όπου μπορούν καθημερινά να προμηθεύονται φρέσκα λαχανικά. Σε κάθε οικογένεια αντιστοιχούν 25τ.μ. του κήπου, στα οποία καλλιεργεί τα λαχανικά της αρεσκείας της. Εκτός όμως από την εξασφάλιση φρέσκων λαχανικών καθημερινά, η ύπαρξη του λαχανόκηπου έχει θετικά αποτελέσματα και για τον οικογενειακό προϋπολογισμό, ενώ παράλληλα αποτελεί και έναν εναλλακτικό χώρο εστίασης, αυξάνοντας την κοινωνικότητα των κατοίκων. Επισημαίνεται βέβαια, ότι στη δημιουργία του λαχανόκηπου ήταν σημαντική η συμβολή των αρμόδιων υπηρεσιών του δήμου.
Αυτή η είδηση ομολογώ πως μου τράβηξε την προσοχή με την ανάγνωση του τίτλου και μόνο, ενώ εν γένει μου έδωσε χαρά και αισιοδοξία. Μου έδειξε μια εικόνα της Ελλάδας στην οποία θα ήθελα να ζω...
Έτσι έψαξα και παραπάνω πληροφορίες για το κίνημα του guerilla gardening.
Το guerilla gardening δηλώνει την ανθρώπινη πρωτοβουλία για τη δημιουργία κήπων σε τμήματα γης που συνήθως είναι εγκαταλελειμμένα. Άνθρωποι χωρίς κανένα νόμιμο δικαίωμα ιδιοκτησίας αναλαμβάνουν χρέη κηπουρού σε τμήματα γης που ο νόμιμος ιδιοκτήτης τους τα έχει παραμελήσει ή εγκαταλείψει. Ξεκινούν έτσι να καλλιεργούν φυτά, είτε φρούτα και λαχανικά για να έχουν και άμεσο όφελος στη διατροφή και τον προϋπολογισμό τους, είτε καλλωπιστικά φυτά με στόχο τον εξωραϊσμό της περιοχής. Κίνητρό τους γι αυτή την εναλλακτική ενασχόληση μπορεί να είναι είτε ο απλός ενθουσιασμός για το νέο εγχείρημα και η αγάπη τους για τη γη και τις καλλιέργειες είτε η επιθυμία τους να περάσουν ένα πολιτικό μήνυμα για την ανάγκη ουσιαστικών αλλαγών μέσω της δράσης.  

Το κίνημα του guerilla gardening ξεκίνησε πριν μερικές δεκαετίες και ανθεί σε πλήθος πόλεων σε ολόκληρο τον κόσμο. Χαίρομαι ιδιαίτερα που, έστω και αργά, έκανε την εμφάνισή του και στην Ελλάδα και ανυπομονώ για τη στιγμή που θα διαδοθεί περισσότερο. Οραματίζομαι μια περίοδο στο μέλλον που κάθε πόλη, περιοχή ή γειτονιά θα έχει το δικό της λαχανόκηπο ή το δικό της κήπο, εκεί που τώρα έχει τη δική της μπαζο-σκουπιδο-αλάνα. Ονειρεύομαι την εποχή που οι ενεργοί πολίτες δε θα αφήνουν παραμελημένο και αναξιοποίητο ούτε ένα παρτέρι.
Και τα όνειρα δεν κοστίζουν τίποτα, έτσι δεν είναι; Εξάλλου, αυτό που φαίνεται αδύνατο, μπορεί τελικά να γίνει δυνατό...

Πηγές



Απέναντι Όχθη






Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.