Η κορύφωση του δράματος


Και να που σιγά σιγά φτάνουμε στην κορύφωση του δράματος. Όπως κάθε έργο που σέβεται τον εαυτό του, έτσι κι αυτό θα ολοκληρώσει την δραματική του πλοκή, βάση σεναρίου, λίγο πριν το τέλος. Οι θεατές, παρασυρμένοι από τη πλοκή, βυθισμένοι στο συναισθηματικό παραλήρημα των πρωταγωνιστών, παρακολουθούν άναυδοι, αφήνοντας που και που μια μικρή πνιχτή κραυγή έκπληξης ή  έναν αναστεναγμό συμπάθειας.  Κάποιες φορές αποδοκιμάζουν τη στάση του τάδε ή του δείνα πρωταγωνιστή, κάποιες άλλες ταυτίζονται μαζικά με κάποιον άλλον.
Το αξιοπερίεργο σ’ αυτό το έργο είναι μια ιδιότυπη διαδραστικότητα που ενυπάρχει στην πλοκή του, ανάλογα με πια πλευρά του καναπέ κάθεται ο θεατής του. Έτσι, αν κάποιος κάθεται δεξιά αναγνωρίζει θετικές πλευρές στους αντίθετους πρωταγωνιστές από κάποιον που κάθεται στο κέντρο ή αριστερά. Ακόμα πιο ιδιότυπο χαρακτηριστικό είναι που πολλές φορές οι «θέσεις» των πρωταγωνιστών προσαρμόζονται στις αλλαγές θέσης του θεατή.
Άλλο παράδοξο είναι που οι πρωταγωνιστές εναλλάσσονται με κομπάρσους στους ρόλους τους πάλι ανάλογα με τη θέση του θεατή. Έτσι το ρόλο του καλού ή του κακού, αναλαμβάνει η Γερμανία, η Αμερική, η Ρωσία, η Πολιτική, οι Τράπεζες, οι Ψεκασμοί, η Δεξιά, η Αριστερά, ακόμα και οι Νεφελίμ με τους Ελ. Νεοφιλελεύθεροι εναντίον Φιλελεύθερων, Αριστεροί εναντίων Δεξιών, Ευρώ εναντίων Δραχμής και πάει λέγοντας.
Και η κορύφωση, όπως είπαμε στην αρχή, είναι πια κοντά.   Η οθόνη θα σβήσει για λίγο, καθώς οι τίτλοι τέλους θα εξαφανίζονται στη λήθη του σκοταδιού. Ο θεατής, απ’ όπου κι αν κάθεται στον καναπέ του, θα δει για ένα μικρό κλάσμα του χρόνου, την ίδια εικόνα με εκείνη που θα έβλεπε κι απ΄ όποια άλλη θέση κι αν είχε διαλέξει. Θα δει  έκπληκτος την δική του αντανάκλαση στο γυαλί της μαύρης οθόνης. Θα έχει την ευκαιρία να κατανοήσει ότι αυτός είναι ο κεντρικός πρωταγωνιστής, αυτός ο θύτης και το θύμα του δράματος.
Το μόνο σίγουρο, είναι πως αν και τότε δεν σηκωθεί από τον καναπέ, δεν θα έχει άλλη ευκαιρία για πολύ καιρό. Γιατί η οθόνη θα ανάψει πάλι περίλαμπρα. Ένα νέο επεισόδιο της σειράς που παίζονταν θα αρχίσει. Γιατί δεν είναι έργο αυτοτελές, αλλά σήριαλ με ανακυκλούμενο σενάριο. Μια σειρά τρόμου και αποχαύνωσης.
ΥΓ. Δυστυχώς δεν αρκεί να αλλάξεις θέση στο καναπέ. Πρέπει να τον εγκαταλείψεις.

Πηγή


Απέναντι Όχθη

Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.