Πενία τέχνας κατεργάζεται ή τέχνη τέχνας κατεργάζεται;

Ολοκληρώθηκε η 4η «ΕΚΠΛΗΞΗ για τους αστέγους» στον πολυχώρο «Τεχνόπολις»

Η φτώχια, λένε, βρίσκει τρόπους. Κινητοποιεί, βάζει το μυαλό σε κίνηση, σε αναγκάζει να ανακαλύψεις μόνος σου τον τρόπο επιβίωσης ή και σωτηρίας σου. Σήμερα, οι «μεσσίες» δεν έχουν παράδεισους να υποσχεθούν και μαζί με την καταρρέουσα οικονομία, υποχωρούν αμφότερα οι κεϋνσιανές πολιτικές και το λεγόμενο «κράτος πρόνοιας»



 Το έργο έχει φιλοτεχνήσει ο Αργύρης Σαρασλανίδης (SER) πάνω σε τοίχο του πολυχώρου «Τεχνόπολις» για λογαριασμό του Δήμου της Αθήνας (2009). Φωτογραφία του //www.flickr.com/photos/52709929@N06/">Γκαέλ (2011)



και απομένουν πίσω ολόκληροι πληθυσμοί ανθρώπων -όχι στατιστικά νούμερα- ανήμποροι νασταθούν στα πόδια τους. Στην Αθήνα, και όχι μόνο, είδαμε για πρώτη φορά πολίτες με κοινωνική ή και πανεπιστημιακή μόρφωση, ακόμη και πρώην μικροεπιχειρηματίες να συρρέουν όχι στις ουρές τους ΟΑΕΔ, αλλά στα συσσίτια των αστέγων.

 

«Η αγία Ευρωζώνη», του Πέτρου Χριστούλια
Στην εκδήλωση εκτέθηκε και πωλήθηκε το έργο του, «Η Αγία Τρικυμία εν κρανίω», από την ίδια σειρά.

 

Η «ΕΚΠΛΗΞΗ» γίνεται για τέταρτη συνεχή χρονιά, και μάλιστα στο παρελθόν έχει οργανωθεί σε συνεργασία με το Κέντρου Υποστήριξης Αστέγων του Δήμου Αθηνών (Κ.Υ.Α.Δ.Α) κατορθώνοντας να εξασφαλίσει 11.500 μερίδες φαγητού για τις ανάγκες του συσσιτίου.Το «artAZ», ως το πλέον επιδραστικό δίκτυο δημιουργών και πάντα ανοιχτό σε νέες ιδέες και συνεργασίες, οργάνωσε και πάλι μαζί με δεκάδες συνεργαζόμενους εθελοντές καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο την εκδήλωση «ΕΚΠΛΗΞΗ για τους αστέγους» το τριήμερο 16-17-18 Νοέμβρη εκθέτοντας αυτή τη φορά 336 έργα, τα οποία το κοινό είχε τη δυνατότητα να δει και να προεπιλέξει –αλλά όχι να αγοράσει- μέσω internet. Το κάθε έργο πωλήθηκε στην προκαθορισμένη συμβολική τιμή των 50€ για την ενίσχυση των αστέγων της Αθήνας και ειδικά για τις ανάγκες του Προγράμματος Αστέγων, ενώ κάθε δυνητικός αγοραστής μπορούσε να αγοράσει μέχρι τρία από αυτά. Η έκθεση παρέμεινε ανοιχτή για το κοινό την Παρασκευή και το Σάββατο, 16-17 Νοέμβρη και την Κυριακή 18 Νοέμβρη το πρωί ακολούθησε και τυπικά η πώληση των έργων. Τα ονόματα των καλλιτεχνών που είχαν φιλοτεχνήσει τα έργα ανακοινώνονταν την ώρα της πώλησης τους καθώς παρέμεναν ως τότε στην πίσω πλευρά του κάθε πίνακα για να ανακοινωθούν μετά την επιλογή τους ως…έκπληξη. Οι δημιουργοί φέτος προέρχονταν και από Αγγλία, Αίγυπτο, Αμερική, Αυστρία, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία, Ινδία, Ιταλία, Μαρόκο, Νιγηρία, Σουηδία και άλλες χώρες.

 

Η αινιγματική κούκλα «Coco», του Κωνσταντίνου Βραζιώτη,
έργο που διατέθηκε στην φετινή «ΕΚΠΛΗΞΗ IV»



Για τον ίδιο κοινωνικό σκοπό την ημέρα αυτή, είχε ανακοινωθεί επίσης και η προσφορά των εσόδων της ομαδικής έκθεσης “Spectrum που οργάνωσε και πάλι το «artAZ» και λάμβανε χώρο παράλληλα στην Τεχνόπολη και συγκεκριμένα στο δεύτερο επίπεδο της αίθουσας «Κωστής Παλαμάς» μολονότι, πρόκειται κατά τα άλλα, για εικαστική έκθεση που ακολουθεί το συμβατικό εκθεσιακό μοντέλο (αγοραστική τιμή καθορισμένη από τον καλλιτέχνη και γνωστοποιημένη υπογραφή δημιουργού).

Η τέχνη όχι ως μέσο αυτοεπιβεβαίωσης, αλλά ως ενεργός κοινωνική δράση

Με αφορμή την παραπάνω πρωτοβουλία, επανέρχεται επανειλημμένως το ερώτημα του τί είναι τέχνη και ποιος είναι ο ρόλος της στην κοινωνική, ακόμα και στην πολιτική ζωή. Όχι με την έννοια της εμπλοκής στην «πολιτική διαχείριση», αλλά της προσωπικής στάσης ζωής, του τρόπου επικοινωνίας και της συλλογικής κοινωνικής οργάνωσης και δράσης. Όπως κι αν ορίζεται η τέχνη, σε κάθε κοινωνικό, γεωγραφικό, ιστορικό και πολιτισμικό πεδίο κι αν γεννιέται δε μπορεί παρά να ομιλεί άλλοτε με χρώματα και γραμμές, άλλοτε με κίνηση και ήχους για ότι ο άνθρωπος – δημιουργός μπορεί να αισθανθεί, να φανταστεί ή να βιώσει βαθειά μέσα του αλλά πάντα μπολιασμένος με το εκάστοτε «εδώ και τώρα» που τον περιβάλει. Στην Ελλάδα της κρίσης, μίας κρίσης όχι μόνο οικονομικού επιπέδου αλλά βαθειά κοινωνικής και πολιτισμικής, οι νέοι δημιουργοί δε μπορούν παρά να είναι καθόλα ενεργά παρόντες. Η εποχή των καλλιτεχνών με τα υπερτροφικά «εγώ» και οι αμέτρητες γκαλερί των ελίτ φαίνεται πως έχει τελειώσει και όλο και περισσότερες ομάδες νέων δημιουργών αναδύονται με όπλο την ομαδικότητα και την κοινωνική ανησυχία μέσα από την δυσκολία των καιρών. Έτσι, δε γινόταν πάντα; Να λοιπόν, ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης!

Πηγή

 Απέναντι Όχθη


 

 

Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.