ΖΩ


"Η ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΠΑΡΑ ΣΠΑΝΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ."
Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) 
Ζω, στην εποχή της υπέρ-παραπληροφόρισης από τα μέσα ενημέρωσης που εξυπηρετούν ΜΟΝΟ συγκεκριμένα πολιτικοοικονομικά συμφέροντα. Mεταδίδουν διαστρεβλωμένες πληροφορίες και αυτό είναι εύκολο να το διαπιστώσει κανείς, κάνοντας μικρές έρευνες για κάθε θέμα που γίνεται ή παρουσιάζεται ως είδηση και της ασυδοσίας των απόψεων επί πάντως επιστητού.

Aναρτώνται συνεχείς απόψεις στο διαδίκτυο και προτρέπουν στη δημιουργία τάσεων και συγκλίσεων σε οπτικές για την εξεύρεση λύσεων των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σε παγκόσμιο ή τοπικό επίπεδο, οι οποίες οπτικές, συνήθως μπλέκουν ιδεολογικές προσεγγίσεις του παρελθόντος μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας θρησκοληπτικού χαρακτήρα ευφυολογήματα και δημιουργούν την αίσθηση ότι ο κόσμος ελέγχεται από συνομοσιολογικού τύπου οργανώσεις με ''σκοτεινούς'' σκοπούς που καταδυναστεύουν την ανθρωπότητα σαν ένας αόρατος εχθρός. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η σύγχυση του μέσου αλλά ανήσυχου νου και η σπορά του φόβου στις σκεπτόμενες μειοψηφίες που αγωνιωδώς πασχίζουν για να συλλάβουν την αλήθεια… μια αλήθεια που όμως Δεν υπάρχει.

Ζω, στην εποχή του άκρατου κορπορατισμού που λειτουργεί με μειοψηφικά κριτήρια πράγμα άδικο με βάση την πανανθρώπινη αξία της ισότητας των ευκαιριών αλλά και αντιπαραγωγικό με βάση την κοινή λογική. Ο γόνος ή ο συγγενής ή ο γνωστός του επιτυχημένου σε οικονομικό ή πολιτικό επίπεδο απολαμβάνει περισσότερων ευκαιριών στο σύστημα, άσχετα αν οι αντικειμενικές του δυνατότητες τον καθιστούν ικανό να διαχειριστεί έναν ρόλο ευθύνης σε μια ανθρώπινη κοινωνία και μέσα από αυτό το ρόλο να προσφέρει έργο ουσίας στην ανθρωπότητα, αλλά και στον εαυτό του, μέσα από την προσπάθεια για εξέλιξη του οικονομικού ή πολιτικού ή κοινωνικού τομέα με τον οποίο ασχολείται (π.χ. golden boys, γόνοι πολιτικών ηγετών που καταλαμβάνουν ηγετικά πόστα κληρονομικό δικαίω, μασόνοι).

Ζω, σε ένα έντονα εκρηκτικό παγκόσμιο σύστημα που λειτουργεί με όρους αυτοκαταστροφικούς, που καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον κατασπαταλώντας τους φυσικούς πόρους και διαβρώνει τα ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά που πρέπει να διέπουν τις ανθρώπινες κοινωνίες. Και λέω –πρέπει- γιατί υποτίθεται ότι το υπέρτατο αγαθό προς διαφύλαξη και σεβασμό, είναι το κοινό στοιχείο της ανθρώπινης βιολογικής μας υπόστασης αυτό που μας χαρακτηρίζει και μας ενώνει ως σύνολο.Βασικό επακόλουθο αυτής της διαπιστωμένης εκρηκτικής αποδόμησης των ανθρώπινων αξιών είναι η απομόνωση του ατόμου, η πλήρης σύγχυση της σκέψης και η προσκόλληση στην ''εύκολη'' αξία που ενσωματώθηκε πλήρως στον ήδη αποσαρθρωμένο αξιακό κώδικα του σύγχρονου ανθρώπου, το ΧΡΗΜΑ. Αυτή η σατανική εφεύρεση που ξεκίνησε ως το αίμα που κυλά στις αρτηρίες της οικονομικής οργάνωσης των κοινωνιών και των αγορών και κατέληξε ως το υπέρτατο αγαθό, το όνειρο, το στόχο που έχει κάθε νέος και που καταναλίσκει όλη του την πνευματική υπόσταση ευτελίζοντας τη, στην αγωνιώδη προσπάθεια να το συλλέξει , χάνοντας όλη τη ''μαγεία'' του ταξιδίου της ζωής και της πνευματικής αναζήτησης.

Ζω, στον ηλεκτρονικό κόσμο, ένα κόσμο εικονικό που εξελίσσεται ραγδαία και εκλαμβάνει όλο και πιο επικίνδυνο και αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα για τον μέσο ανθρώπινο νου. Η κοινωνικοποίηση των σύγχρονων ανθρώπων έχει περάσει στην εικονική της διάσταση. Δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, ειδικά στις πιο εξελιγμένες τεχνολογικά κοινωνίες δεν είναι πλέον τα χέρια, η ματιά με νόημα, το στόμα ή τα γεννητικά όργανα, αλλά το λαπτοπ, το ίντερνετ και το πλήθος των ηλεκτρονικών σελίδων κοινωνικής δικτύωσης και πορνογραφικού υλικού. Μεγάλος είναι ο αριθμός των εγκλωβισμένων ανθρώπινων ψυχών που παγιδεύονται στα ηλεκτρονικά ''καλούδια'' και συγχέουν την εικονική επικοινωνία και κοινωνικοποίηση με την πραγματικότητα σε βαθμό εθισμού και απομόνωσης.


Ζω, στην εποχή του θανάτου των πολιτικών ιδεολογιών και των πολιτικών αξιών. Κανένα ''δημοκρατικό'' κόμμα ή κυβέρνηση δεν διατηρεί μια ιδεολογική διαύγεια στον τρόπο που διατείνεται στην πράξη. Οι ιδεολογίες χρησιμεύουν πλέον ως ''χρώματα'' που επικαλύπτουν το κάθε κομματικό πολιτικό μόρφωμα, ως ένα επιπλέον χαρακτηριστικό γνώρισμα για λαϊκή κατανάλωση. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι πλέον θέμα εξυπηρέτησης χρηματοπιστωτικών και γεωπολιτικών συμφερόντων σε παγκόσμιο επίπεδο και πελατειακής συναλλαγής και πολιτικάντικου μικροκομματισμού σε εθνικό επίπεδο.

Καμία κυβέρνηση λοιπόν δεν μπορεί να προσφέρει στο λαό που την εκλέγει ένα δίκαιο και λειτουργικό σύστημα και μια ανθρωποκεντρική διαχείριση όσο τα πολιτικά κόμματα όλα αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών τους διέπονται από αυτή την ωφελιμιστική και εγωιστική πολιτική θεώρηση και πρακτική.Ζήτημα δεν είναι το ποιός και με ποιά πολιτική ιδεολογία αλλά ο σεβασμός και η αφοσίωση στην καλυτέρευση της ζωής των ανθρώπων και της κοινωνίας και όχι του κράτους και της πατρίδας αφηρημένα.. Γιατί πατρίδα και κράτος είναι πρώτα από όλα ο λαός!

Ζω, στο σημείο ''Λίγο πριν το μηδέν''.

Αναβρασμός και αναστάτωση έχει περιέλθει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη σε όλες τις κοινωνίες και τις ψυχές των ανθρώπων. Αβεβαιότητα, φόβος, οργή, αναστάτωση, άγχος, θρήνος και μίσος είναι μερικά μόνο από τα πιο οικεία και καθημερινά αισθήματα που βιώνει ο κόσμος της παγκόσμιας κρίσης.Ίσως το μέλλον της ανθρωπότητας να φαντάζει σήμερα πιο αβέβαιο από ποτέ..

Πλήθος συνομοσιολογικού τύπου θεωριών παρελαύνουν καθημερινά στο διαδίκτυο μιλώντας για συντέλεια του κόσμου, βασίζοντας τα λεγόμενά τους σε επιχειρήματα που περιέχουν μεταφυσική χροιά και ιστορικά γεγονότα που δεν είναι υποτίθεται γνωστά στην συστημικά διδασκόμενη ύλη της ιστορίας ή έχουν αποσιωπηθεί σκόπιμα. Γεγονός είναι επίσης η πόλωση μεταξύ των συμβατικά αποκαλούμενων ''μεγάλων δυνάμεων'' και η δύνη του εξοπλιστικού ανταγωνισμού στην οποία έχουν περιέλθει, που έρχεται να προστεθεί στις πολιτικές προστατευτισμού σε εμπορικό επίπεδο και τον οικονομικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα καταρρέει σε παγκόσμια κλίμακα και τα ''παιχνίδια'' με τις νομισματικές ισοτιμίες ζωγραφίζουν το μεσοπρόθεσμο μέλλον της ανθρωπότητας και της βιωσιμότητας του πλανήτη με τα πιο μελανά χρώματα.

Ζω λοιπόν και ζούμε ως γενιές, τα αποτελέσματα μιας εσφαλμένης φιλοσόφησης του τρόπου ζωής και της ουσιαστικής με την έννοια του ανθρωποκεντρισμού, δομής της κοινωνίας σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις της ως σύνολο. Αυτά τα αποτελέσματα μοιάζουν σήμερα μη αναστρέψιμα στην συλλογική συνείδηση, η οποία βέβαια πάσχει μόνιμα από σύγχυση και είναι αποπροσανατολισμένη διαρκώς. Ωστόσο, η ιστορική συγκυρία μοιάζει σαν ένα σκοτεινό πέπλο που τείνει να σκεπάσει την ανθρωπότητα και να τη βυθίσει στην υιοθέτηση των πιο αυτοκαταστροφικών της επιλογών, όπως ένας 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος ή μια συνολική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου σε επίπεδα ασύλληπτα μέχρι τώρα.

Λύση σ αυτά τα μεγάλα αδιέξοδα που οδηγούμαστε υπάρχει;;;

Ναι υπάρχει πιστεύω, αλλά σίγουρα όχι με συστημικούς όρους και πάντως σίγουρα όχι από το υπάρχον πολιτικό σύστημα σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο που στελεχώνεται από γελοίες μαριονέτες που δεν μπορούν πλέον να κοροϊδέψουν ούτε τον πλέον αδαή. Ακόμα και αυτοί που τους στηρίζουν, το κάνουν μόνο με συμφεροντολογικά κριτήρια, γνωρίζοντας το πόσο ανίκανοι είναι.

Η Λύση λοιπόν πιστεύω, είναι η επανάσταση μέσα μας!

Μια εσωτερική καθημερινή διεργασία με τον εαυτό μας, επαναπροσδιορίζοντας τις αληθινές αξίες της ζωής και της ύπαρξης μας.Μια προσπάθεια απεμπλοκής από τις θέσεις και τις αξίες που διαχρονικά το σύστημα μας εμπέδωνε με την προπαγάνδα του, όπως τον υλισμό, την υποκουλτούρα που διαπνέει όλο σχεδόν το σύγχρονο τρόπο μαζικής ψυχαγώγησης, την πίστη στο χρήμα ως το υπέρτατο αγαθό και τον υποβιβασμό των ανθρωπίνων συναισθημάτων μέσω της προώθησης της υπερέκφρασης του σεξουαλισμού ως ουσία της ζωής και βαθύτερης επιθυμίας και επιδίωξης για ικανοποίηση.Είναι πιστεύω ο μόνος τρόπος σωτηρίας, το να αναπτύξουμε την ανθρώπινή μας πλευρά αυτή που η ίδια η φύση μας έχει προσδώσει και να ευτελίσουμε μέσα μας τη σημασία που αποδίδει το σύστημα στον σύγχρονο τρόπο ζωής, που μας φόρεσε κοστούμι και τις εκφυλιστικές και απάνθρωπες αξίες που μας φύτεψε στο κεφάλι.

Είναι δύσκολο πολύ αυτό είναι γεγονός, όμως είναι αναγκαίο πιστεύω! Άλλωστε απ' τη στιγμή που πολλοί έχουν αρχίσει να προσπαθούν προς αυτή την εσωτερική επανάσταση, γιατί όχι και περισσότεροι;;

''Χρειάζεται ο καθένας μόνος του να προσπαθήσει να ελευθερωθεί από τα δεσμά και να βγει απ' τη σπηλιά''. Βεβαίως είναι καθήκον του καθενός επαναστάτη να προσεγγίζει τους ανθρώπους γύρω του με σεβασμό και να τους παροτρύνει να γίνουν και αυτοί επαναστάτες, χωρίς να δείχνει τρόπους ή να προτείνει δικές του θέσεις ή διαπιστώσεις, γιατί αυτός ο εσωτερικός αγώνας ελευθερίας πρέπει να γίνει από τον καθένα ανεπηρέαστα! Πρέπει να πηγάζει από τα αγνά βάθη του ξεχασμένου ΑΝΘΡΩΠΟΥ που έχει μέσα του ο καθένας μας..

ΑΝ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΤΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΣΕ ΟΜΑΔΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΗΔΗ ΠΑΡΑΠΑΙΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ ΚΑΙ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ.

Κωνσταντίνος Βλάσσης, Διεθνολόγος (Bsc) - Panteio University

Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.