Εκλογές 2012: Να πληρώσουν αυτοί τα σπασμένα!

http://ellas2.files.wordpress.com/2010/11/cebccebfcf85cf84ceb6ceb1.png

Δε μπορούν να διαχειριστούν καν ένα τριώροφο κτίριο.
Αντε ότι τα (πρώην) μεγάλα κόμματα είναι κάτι παραπάνω από ένα κτίριο. Το δια ταύτα είναι ότι τα κόμματα αυτά έχουν βάλει μέσα –πολύ μέσα- τους ίδιους τους εαυτούς τους. Δε μπορούν να πληρώσουν νοίκια, μισθούς υπαλλήλων που έχουν δουλέψει, προμηθευτές, τίποτα.

Το άκρον άωτον του παραλογισμού είναι ότι τα ίδια κόμματα που τα έχουν κάνει θάλασσα στη διαχείριση του σπιτιού τους, στο πιο εύκολο πράγμα δηλαδή, προσπαθούν με τα σωστά τους να μας πείσουν ότι θα σώσουν την οικονομία της χώρας! Την ώρα που ο τόπος βρίσκεται σε πρωτοφανές αδιέξοδο, την ώρα που όχι η σωτηρία της, αλλά και η παραμικρή βελτίωση της θέσης του θεωρείται έργο τιτάνιο, εμείς καλούμαστε να την αναθέσουμε σε ανθρώπους που –πρακτικά- δε μπορούν να χωρίσουν δυο γαϊδάρων άχυρο!
Προσέξτε για τι πράγμα μιλάμε: Οι απίστευτοι αυτοί τύποι δεν πλήρωναν καν τους ανθρώπους που είχαν στη δούλεψή τους. Ανθρώπους που τους έβλεπαν κάθε μέρα στα γραφεία τους. Γραμματείς, στελέχη, καθαρίστριες. Σκεφτείτε, δε νοιάστηκαν γι’ αυτούς. Φανταστείτε πόσο θα νοιαστούν για τον άγνωστο σε αυτούς άνεργο. Για τον συνταξιούχο με τον οποίο δε θα συναντηθούν ποτέ. (Ούτε καν τυχαία, γιατί –μετά τα τόσα γιαούρτια- αποφεύγουν ακόμη και να κυκλοφορήσουν στις πλατείες. Μόνο από τα κανάλια αγορεύουν και μας εκτοξεύουν τις φιλοσοφίες τους).
Τι έκαναν όταν τους κοιτούσε στα μάτια η –απλήρωτη- κοπέλα που είχαν στο γραφείο τους στο κόμμα; Τι έκαναν; Σήκωναν τους ώμους. Αυτοί για λίγο περνούσαν από το κόμμα, αφήνοντας τα πολυτελή υπουργικά τους γραφεία. Δεν ήταν δικό τους πρόβλημα. Ετσι έλεγαν. Το ίδιο είπαν και όταν άκουσαν στην τηλεόραση για την αυτοκτονία του συνταξιούχου φαρμακοποιού Δ. Χριστούλα.
Ξέρετε τι άλλο έκαναν; Υποχρέωναν τις διοικήσεις των κρατικών τραπεζών –τους ανθρώπους που οι ίδιοι είχαν διορίσει, δηλαδή- να δανείζουν εκατομμύρια στα κόμματά τους. Ενώ ο επιχειρηματίας δε μπορούσε να πάρει δάνειο, δεν ‘πα να έβαζε ενέχυρο το πατρικό του, ενώ ο οικογενειάρχης δεν παίρνει στεγαστικό ΜΕ ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ, αυτοί έπαιρναν εκατομμύρια με εγγύηση τις μελλοντικές επιδοτήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό! Υποχρέωναν τους τραπεζίτες που οι ίδιοι διόριζαν να τους δανείζουν θεωρώντας δεδομένο ότι ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ο Ελληνας ψηφοφόρος θα τους δίνει τα ίδια ποσοστά στις εκλογές! Και τώρα που τα μεγάλα κόμματα είναι πρώην μεγάλα, και τώρα που τα ποσοστά κατέρρευσαν, πώς θα τα πληρώσουν τα εκατομμύρια;
Αυτοί; Σιγά μην κάτσουν να σκάσουν. Ανασηκώνουν τους ώμους. Δεν είναι δικό τους πρόβλημα.
Είναι δικό μας πρόβλημα. Είναι πρόβλημα δημοκρατίας.
Γιώργος Ε. Χριστοφορίδης
Share on Google Plus

About apenanti oxthi

Μια άλλη ματιά στην λεωφόρο των πληροφοριών.